mahdi
دلم را بر زمین زد و شکست... تکیه هایش را با دستانی جمع میکنم, که روزی بر آن بوسه میزد...
mahdi
می روم...به کجا؟ نمی دانم ....حس بدی ست... بی مقصدی! کاش نه باران بند می آمد... نه خیابان به انتها می رسید....
mahdi
این روز ها دلم میخواهد خرمایی بخورم و فاتحه ایی بخوانم برای روحم... شادیش ارزانی آنهایی که رفتنش را لحظه شماری میکردند...
mahdi
وقتی گریه میکنی “زیباتر” میشوی... اما بخند... من به همان زیبا که “تر” نیست ، قانعم . . .
mahdi
اين دنيا عشق هم دارد؟
نمي بيني نام مجنون را بيدي گذاشته اند كه سر هر خيابان با باد هر هوسي ميلرزد...!!!
mahdi
تنها نشسته ام اما تنها نیستم! یادت... مجال تنهایی نمیدهد!!!!
mahdi
چه قدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هات رو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوستش داری...!
mahdi
ديگرتمام شد! آرزوهايم راگذاشته ام درون كوزه و باآبش قرصهاي اعصابم را ميخورم... براي هميشه!!!
mahdi
تردیدی نیست تو رفته ای و دیگر بازنمیگردی حالا دیگر تنهایی ام حرمت دارد به حرمت آن هم که شده پشت سرت را نگاه نکن...
mahdi
سقف آرزوهای ما ، کف آرزوهای دیگری است … دنیا به طور ناجوانمردانه ای آپارتمان است !
mahdi
توسط موبایل
نبودن هيچگاه به تلخى فراموش كردن يك بودن نيست...
mahdi
توسط موبایل
وقتى خاطره هاى آدم زياد ميشه، ديوارا تاقشون پر عكس ميشه، اما هميشه دلت واسه اونى تنگ ميشه كه نميتونى عكسشو به ديوار بزنى.
mahdi
توسط موبایل
هى ميخام برم بيرون دلم نمياد!:-D