اسمش را می گذاریم دوست مجازی

اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته

خصوصیاتش را که نمی تواند مخفی کند

وقتی دلتنگی ها و آشفتگی هایش را می نویسد وقت می گذارد برایم

وقت می گذارم برایش ...

نگرانش می شوم

دلتنگش می شوم

وقتی در صحبت هایم به عنوانِ دوست یاد می شود

مطمئن می شوم که حقیقیست هرچند کنار هم نباشیم

هرچند صدای هم را هم نشنیده باشیم،

من برایش سلامتي و شادي آرزو دارم هرکجا که باشد.

خدا هر سال نشان لیاقتی به تو می دهد

نشان لياقت خدا تنها چند خط ساده است.خط هاي ساده اي که بر پيشاني ات اضافه مي شود.

و روزي مي رسد که پيشاني ات پر از دستخط خدا مي شود.

آيينه ها مي گويند آن کس زيباتر است که خطي بر چهره ندارد. آيينه ها اما دروغ مي گويند.

دستخط خدا بر هر صفحه اي که بنشيند، زيبايش مي کند.


جواني بهايي است که در ازاي دستخط خدا مي دهيم.

دستخط خدا اما بيش از اينها مي ارزد، کيست که جواني اش را به دستخط خدا نفروشد

اگر خوشبختی یک برگ است ... من درختی برایت آرزو میکنم !




اگر امید یک قطره است ... من دریا برایت آرزو میکنم !




اگر دوست برایت سرمایه است ... من خدا را برایت آرزو میکنم !

هیچ چیز در طبیعت برای خود زندگی نمیکند
رودخانه ها آب خود را مصرف نمیکنند
درختان میوه خود را نمی خورند
خورشید گرمای خود را استفاده نمیکند
ماه ، در ماه عسل شرکت نمیکند
گل ، عطرش را برای خود گسترش نمیدهد
نتیجه :
زندگی برای دیگران ، قانون طبیعت است . . .