سپیده
نخواهم کشت دل را
از چه باید بگذرم .... از تو ؟؟
سراسر باده عشقم
سراپا ساغرم از تو
شهامت میکنم اما ...
نه در ترکت عزیز دل
نمی گردد دمی حتی جدایی باورم از تو
سپیده
همیشه از تو نوشتن برای من سخت است که حس و حال صمیمانه داشتن سخت است چگونه از تو بگویم برای این همه کور؟! چقدر این همه دیدن برای من سخت است خرابه ی دل من را کسی نخواهد ساخت که بر خرابه ی دل خانه ساختن سخت است به هیچ قانعم از مهر دوستان هرچند به هیچ این همه سرمایه باختن سخت است نقابدار خودی را چگونه بشناسم در این زمانه که خود را شناختن سخت است قبول کن دل بیچاره ام ، که می گوید که پشت پا به زمین و زمان زدن سخت است برای پیچک احساس بی خزان سهیل همیشه گشتن و هرگز نیافتن سخت است عزیز من« همه جا آسمان همین رنگ است» بیا اگر چه برای تو آمدن سخت است
سپیده
ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته یک سینه غرق مستی دارد هوای باران از این خراب رسوا امشب دلم گرفته امشب خیال دارم تا صبح گریه کردن شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته خون دل شکسته بر دیدگان تشنه باید شود هویدا امشب دلم گرفته ساقی عجب صفایی دارد پیاله ی تو پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته گفتی خیال بس کن فرمایشت متین است فردا به چشم اما امشب دلم گرفته
سپیده
تشنه ام امشب،اگربازخیال لب تو/خواب نفرستدوازراه سرابم نبرد
سپیده
توسط موبایل
شب همگی خوش..بای .الی جونم..بروبخواب،فرداخواب میمونیا..
سپیده
توسط موبایل
اگه فاصله افتاده،اگه من باخودم قهرم،توکاری بادلم کردی که فکرشم نمیکردم...
سپیده
توسط موبایل
گل لاله گل عاشق گل نازک تر از پونه گل شببو گل نازم گل خوشبوی این خونه کجا نامهربون بودم چرا بار سفر بستی بریدی از منو عشقم بدون حسن بی بونه فقط یک ذره شو از عشق تا من دنیا بشم دنیا فقط یک قطره از احساس که من دریا بشم دریا تو خورشید دل من شو ببین یه کهکشون میشم فقط یک شاخه ی گل شو گلستونت میشم هرجا نیا روزی که دیر باشه دلم از عشق تو دلگیر به من آیینه میخنده به حال زار و روی پیر بیا امروز که بیتابم برات دنیای احساسم ببین موی سفیدم رو شدم با غصه ها درگیر گل لاله گل عاشق گل نازکتر از پونه گل شببو گل نازم...