mastaneh
هيچ ميدوني فرصتي كه از آن بهره نمي گيري آرزوي ديگرانه؟
mastaneh
مي دونم اولين درس پرواز دل كندن از زمينه
mastaneh
وقتي ميتونم درد بنويسم كه حداقل كمي درد كشيده باشم
mastaneh
اگه يه روز هيچ مشكلي سر راهم نبود مي فهمم كه دارم راه رو اشتباه ميرم
mastaneh
مي دونم انسانهاي بي اراده بادبادكهاي هستن كه سر نخشون به دست ديگرانه
mastaneh
لاك پشت ها عاشق ميشن ولي تحمل درد عشق براشون راحته چون حداقل عشقشون آروم آروم تركشون ميكنه
mastaneh
همديگه رو دوست داشته باشيم و با خوشحالي زندگي كنيم به همين سادگي و به همين دشواري
mastaneh
آدما بازي رو دوست دارن اين دسته منه كه انتخاب كنم اسباب بازيشون بشم يا هم بازيشون
mastaneh
كوچيك كه بودم فقط كفشام رو اشتباه مي پوشيدم ولي حالا چي؟تنها كار درست همون پوشيدن كفشامه
mastaneh
در خلوت من نگاه سبزت جاریست این قسمت بی تو بودنم اجباریست افسوس نمی شود کنارت باشم بی تو هر ثانیه و هر لحظه ی من تکراریست...
mastaneh
گاهی آنقدر غرق آرزو هستی که فراموش می کنی خودت آرزوی کسی هستی