mohmmad
باید فراموشت کنم ، چندیست تمرین میکنم ، من میتوانم ، میشود ، آرام تلقین میکنم ، کم کم ز یادم میبری ، کم کم زیادم میروی ، این روزگار و رسم اوست ، این جمله را با تلخیش صد بار تمرین میکنم !
mohmmad
نقش کردم رخ زیبای تو بر خانه ی دل / خانه ویران شد و آن نقش به دیوار بماند .
mohmmad
تو ویترین قلبم مجسمه ی بزرگی ازت ساختم تا جای هیچ مجسمه ی دیگه اونجا نباشه .
mohmmad
یه سلام عاشقونه با یه بغض بی بهونه / مینویسم تا بدونی یاد تو تو دل میمونه !
mohmmad
در عمق آرزوی من است که در وجودت خانه ای داشته باشم ، حتی به مساحت یک یاد .
mohmmad
صحبت من و تو همچون صحبت خار و گل است ، بی تو من را خوش نباشد ، گر تو را بی من خوش است .
mohmmad
اونی که آدما را خیلی عزیز میکنه ، شادی دیدارشون نیست ، غم ندیدنشونه !
mohmmad
جز یاد تو در خاطر من نیست عزیزم / مانند تو عشق با صفا کیست عزیزم / بی یاد تو زندگی مرا نیست عزیزم / در عشق بود نمره ی تو بیست عزیزم .
mohmmad
کاش میشد گل چشمان تو را میچیدم و نما میدادم به اتاقم که پر از تنهاییست ، من به خود میگویم تو که آرامش احساس غم آلود منی ، پیش من میمانی ؟
mohmmad
توی معبد چشات هرکی در زد باز نکن ! چون اونجا فقط زیارتگاه منه !
mohmmad
مرا به دست من بکش ، بنام من گناه کن / اگر من اشتباهتم ، همیشه اشتباه کن .
mohmmad
دلم باغی پر از ریحان و گل بود / به روی رود عشقت مثل پل بود / نگاهم کردی و ویران شد این دل / مگر چشم تو از قوم مغول بود !
mohmmad
امشب ای ناز ، چه دلتنگ نگاهت شده ام / باز ای مونس جان چشم براهت شده ام / برق چشمان تو امشب به سکوتم خندید / چونکه دیوانه ی آن چهره ی ماهت شده ام .
mohmmad
آسمان غریبه بود نگاهم کردی / برف آمده بود صدایم کردی / دل آسمان تپید و روشن شد / عشق آمده بود ، آشنایم کردی .
mohmmad
بیا ای بهترین درمان قلبم / مداوا کن غم پنهان قلبم / قسم بر خالق دلهای عاشق / تو هستی آخرین سلطان قلبم .