کل ِ سقفاشون طلایی بود و نارنجی جالبیش این بود که حتی بعد از 200 سال که آفتاب بهشون خورده بود و بارون ها زده بود بهشون ولی رنگشون تکون نخورده بود

گفتی نارنجی، یاد زاینده رود افتادم! عجب آب خنکی داره ها!!!

خاک سردی هم داره یه قطره آب توش نبود : (

جنبه های دیگه هم هست فعلاا این جنبه رو گفتم الان میرم از این که چیا دوست دارن رو هم میگم

امیر نه همه چیزش

سکوت ... بازَم سکوت ... به این امید که فراموش بشَن !

عمرن بشه فرامشوش كرد...برامون ميشه تجربه...

امیدوارم که این تجربه هم فراموش نشه !

چون طاقت تکرارش رو ندارم !

برا من شد درس عبرتي به اندازه تمام رفاقت هام...