آی گفتی

لایک

هه

ای چمان در چمن آزاد،چه دانی به قفس
حالت مرغک بیتاب چه خواهد بودن ؟

منکه دیدم گل روی تو،دگر در نظرم
جلوه ی شاهد مهتاب چه خواهد بودن؟

پیش لبخند تو ای غنچه ی شاداب بهشت
خنده های گل سیراب چه خواهد بودن؟

عمر چون گوهر نایاب بود با تو،ولی
بی تو جز مونس ناباب چه خواهد بودن؟

تا تویی با من و این ساحل آسوده و عشق
گو جهانرا ببرد آب، چه خواهد بودن؟

خیز تا دست در آغوش سحرگاه کنیم
تابش کرمک شبتاب چه خواهد بودن؟

کنج زندان دل سودازده هذیان گوید
تا که فرجام تب و تاب چه خواهد بودن؟

تو که در ساحل امنی و امان کی دانی
حال افتاده به غرقاب چه خواهد بودن؟

تا سری با سخنی گرم کند گفت"امید":
بی تو بزم گل و مهتاب چه خواهد بودن؟

آفرین

افرین

nice