هرگزنخواب کورش
>
> دارا جهان ندارد،
> سارا زبان ندارد
> بابا ستاره ای در
> !هفت آسمان ندارد
>
> کارون ز چشمه خشکید،
> البرز لب فرو بست
> حتا دل دماوند،
> آتش فشان ندارد
>
> دیو سیاه دربند،
> آسان رهید و بگریخت
> رستم در این هیاهو،
> گرز گران ندارد
>
> روز وداع خورشید،
> زاینده رود خشکید
> زیرا دل سپاهان،
> نقش جهان ندارد
>
> بر نام پارس دریا،
> نامی دگر نهادند
> گویی که آرش ما،
> تیر و کمان ندارد
>
> دریای مازنی ها،
> بر کام دیگران شد
> نادر ز خاک برخیز،
> میهن جوان ندارد
>
> دارا ! کجای کاری،
> دزدان سرزمینت
> بر بیستون نویسند،
> دارا جهان ندارد
>
> آییم به دادخواهی،
> فریادمان بلند است
> اما چه سود،
> اینجا نوشیروان ندارد
>
> سرخ و سپید و سبز است
> این بیرق کیانی
> اما صد آه و افسوس،
> شیر ژیان ندارد
>
>
> کوآن حکیم توسی،
> شهنامه ای سراید
> شاید که شاعر ما
> دیگر بیان ندارد
>
>
> هرگز نخواب کوروش،
> ای مهرآریایی
> بی نام تو،وطن نیز
> نام و نشان
> ندارد