والا

ای عشق بزرگ من ، ای پاره ی تن
ایــــــــــران
ای خاک سرا پا خون ، ای خسته بدن
ایــــــــــران

گر بند ز بند من ، با کینه جداسازند
من هیچ نمیگویم ، جز از تو سخن
ایــــــــــران

درد تو به جان ما ، آشفته نبینیمت
در راه تو جانبازان ، پوشیده کفن
ایــــــــــران

تا خون هر ایرانی ، در جوی رگش جاری است
هر بی وطنی را مشت ، کوبد به دهان
ایــــــــــران

با عشق تو میمانم ، با عشق تو میمیرم
ای زادگه پاکم ، ای هستی من
ایــــــــــران

ویرانه که میخواهد ، هر باغ و شبستان را
هر باغ و شبستان را ، جز بوم سیه آوا ، جز زاغ و زغن
ایــــــــــران

با خون جوانانت ، سرتاسر خاک تو
رنگین شده و شاداب ، هر گل به چمن
ایــــــــــران . . .