: )
بعله! اجازه ماهم دست شماست.
و ممنون که یک نفری پیدا شد که این متن رو بخونه، ممنونم آقا امین.

خلق می داند که در بهداری قرب حسین (ع)

دردها را بیشتر عباس درمان می کند...

: )

چشمی که نظر نگه ندارد
بس فتنه که با سر دل آرد

آهوی کمند زلف خوبان
خود را به هلاک می‌سپارد

فریاد ز دست نقش، فریاد
و آن دست که نقش می‌نگارد

هرجا که مولهی چو فرهاد
شیرین صفتی برو گمارد

کس بار مشاهدت نچیند
تا تخم مجاهدت نکارد

نالیدن عاشقان دلسوز
ناپخته مجاز می‌شمارد

عیبش مکنید هوشمندان
گر سوخته خرمنی بزارد

خاری چه بود به پای مشتاق؟
تیغیش بران که سر نخارد

حاجت به در کسیست ما را
کاو حاجت کس نمی‌گزارد

گویند برو ز پیش جورش
من می‌روم او نمی‌گذارد

من خود نه به اختیار خویشم
گر دست ز دامنم بدارد

بنشینم و صبر پیش گیرم
دنبالهٔ کار خویش گیرم ... .

روزهای خسته‌ای
که در خـلـوتِ خـانه، پیر می‌شوی...
و سال‌هایی
که ثانیه به ثانیه از سَر گذشته است.
تازه،
تازه پِی می‌بریم
که تنهایی تلخ‌ترین بلایِ بودن نیست،
چیزهای بدتری هم هست:

دیر آمدن!

دیر آمدن!

صوفی اگرش باده ی صافی نچشانند
صاحبنظران صوفی صافیش نخوانند
بنگر که مقیمان سراپرده ی وحدت
در دیر مغان همسبق مغبچگانند

رو گوش کن از زمزمه ی ناله ی ناقوس
آن نکته که ارباب خرد واله از آنند
در حلقه ی رندان خرابات مغان آی
تا یکنفس از خویشتنت باز رهانند

از کعبه چه پرسی خبر اهل حقیقت
کاین طایفه در کوی خرابات مغانند
از مغبچگان می شنوم نکته ی توحید
وارباب خرد معنی این نکته ندانند

سرحلقه ی رندان خرابات چو خواجوست
زان همچو نگینش همه در حلقه نشانند.

...خواجوی کرمانی...

بله دقیقا....

هر کی هر چی هم میخواد بگه ...قضاوتم میکنی بکن ...خودم و خدا میفهمیم حرفم چیه ..
تو هم توی ذهن و دل من نیستی ..

استان جان..
اسمان عشق..
ماهور...
وو .....

کتاب کوری نوشته ژوزه ساراماگو....

کتاب بسیار زیبایی که بابت زیبایی بسیاری از نکته های اون بی قصدی در خاطر میمونه..

از همان کتاب ...کوری..ژوزه ساراماگو.