تو شبه بی ستارم دلم به چشمات راضیه
تو این سکوته بی دلیل وقته ترانه بازیه

منی که چشمای تورو به همه دنیا نمیدم
برای نازه اون نگات از همه دنیا بریدم

حقیقته قصه ی ما ترانه هام فدای تو
گلای سرخ پرپره لای کتاب برای تو

حالا چیشد هرچی که بود میونه عشقه منو تو
یه خاطره شد واسه من تو این شبای سوت و کور

اواتار جدید میارک ولی کاش عکس خودت بود

انسان هر از گاهی از جایی می افتد!!!!!
از پا......
از نفس...
از لبه ی پرتگاه.....
از این ور بوم..........
از دماغ فیل........
از چاله به چاه.......
از عرش به فرش........
از چشم..................
از چشم.....................
از چشم.......................

امان از شهریار..