به دنبال فردا های دور دست ره سپارم اما افسوس که توشه راهم تنها بغچه ایست پر از غم و اندوه
اکنون تو هم می دانی که ره سپاری به سوی تاریکی ها چراغ قوه یادت نره !!!
در بــازی ناعــادلانه این عــشــق یک دست ِ تـــو گــُـل بـود و دست دیگــرت هیـــچ ، سهــم او از تــو گــــل بــود سهــم من امــا پـــــوچ !! . . . دستت را خــوب ، نخــوانده بـودم !
دل شكست! بغض در چشمهایم شكست! اسمت در حنجـــره ام شكست! آرزوی یكبار صدا كردنم در ازدحام سكوتت شكست !می بینی نازنین نگار ! چه بشكن بشكنی برپاست از دولت تو !!