مايوسم نكن اين لحظات تنگ را

به شدت موافقم

اگر آراء فرانسیس آسیزی درست بررسی شود ، به این نکته بر می‌خوریم که هیچ کس به طور طبیعی شایسته ی عشق نیست . آنچه آدمیان ، به اسم عشق ، می‌شناسند ، به هیچ عنوان عشق نیست ؛ بلکه صرفاً تصویر آب گل آلودی است که در آینه ی وجود انسان‌ها افتاده . آنچه انسان‌ها به آن عشق می‌گویند ، اشتراک ناپایدار منافع دو تن و آمیزه‌ای از جنگ و سوداگری است . در حقیقت فرانسیس آسیزی قدیس با رد این عشق ناپایدار ، اشاره می‌کند به عشق میان انسان‌ها و میان انسان و خدا ، که بر پایه ی مهر و عدم توقع ، استوار است . عشقی که بردبار است ، آماده ی خدمت است ، رشک نمی‌ورزد ، فخر نمی‌فروشد ، مغرور نمی‌شود ، نفع خویش را نمی‌جوید ، به خشم نمی‌آید ، همه چیز را عذر می‌نهد ، به همه چیز امید می‌بندد ، همه چیز را تاب می‌آورد و هرگز زوال نمی‌پذیرد ... !

@امیررضا عطری

ارج ..اقای جلالوند..

قَبْرُهُ فی قلوبِ مَن والاه ...

مزار امام حسین در دل محبان اوست.