از اين تنهايی هزارساله

خسته ام

از بس تنهايی غذا خوردهام

تا لقمه های نان به دهن میگذارم

باران شروع میشود

و من چتر ندارم

تو را دارم.

...

میدانی؟

میدانی چرا بند نمیآيد

اين باران؟

خدا از خجالت آب شده. . .