سلام مصطفي عزيز

چی؟

سلام.خوبی؟شما همون مصطفی اقوام جواد هستی؟

سلام اقا نوید خوبی .اقا ادرس کافینتت رو بهم میخام بیام کار دارم.

نه بابائی ...عمو هومن همش باهام دعوا میکنه میگه کپی پیست ممنوع .....

واااااااااااا....

پس از کلی دردسر با پسر مورد علاقه ام ازدواج کردم…ما همدیگرو به حد مرگ دوست داشتیم

سالای اول زندگیمون خیلی خوب بود…اما چند سال که گذشت کمبود بچه رو به

وضوح حس می کردیم…

می دونستیم بچه دار نمی شیم…ولی نمی دونستیم که مشکل از کدوم یکی از

ماست…اولاش نمی خواستیم بدونیم…با خودمون می گفتیم…عشقمون واسه یه

زندگی رویایی کافیه…بچه می خوایم چی کار؟…در واقع خودمونو گول می زدیم…

هم من هم اون…هر دومون عاشق بچه بودیم…

تا اینکه یه روز

علی نشست رو به رومو

گفت…اگه مشکل از من باشه …تو چی کار می کنی؟…فکر نکردم تا شک کنه که

دوسش ندارم…خیلی سریع بهش گفتم…من حاضرم به خاطر

تو رو همه چی خط سیاه بکشم…علی که انگار خیالش راحت شده بود یه نفس

راحت کشید و از سر میز بلند شد و راه افتاد…

گفتم:تو چی؟گفت:من؟



گفتم:آره…اگه مشکل از من باشه…تو چی کار می کنی؟

برگشت…زل زد به چشام…گفت:تو به عشق من شک داری؟…فرصت جواب ندادو

گفت:من وجود تو رو با هیچی عوض نمی کنم…

با لبخندی که رو صورتم نمایان شد خیالش راحت شد که من مطمئن شدم اون

هنوزم منو دوس داره…

گفتم:پس فردا می ریم آزمایشگاه…

گفت:موافقم…فردا می ریم…

و رفتیم…نمی دونم چرا اما دلم مث سیر و سرکه می جوشید…اگه واقعا عیب از من

بود چی؟…سر

خودمو با کار گرم کردم تا دیگه فرصت

فکر کردن به این حرفارو به خودم ندم…

طبق قرارمون صبح رفتیم آزمایشگاه…هم من هم اون…هر دو آزمایش دادیم…بهمون

گفتن جواب تا یک هفته دیگه حاضره…

یه هفته واسمون قد صد سال طول کشید…اضطرابو می شد خیلی اسون تو چهره

هردومون دید…با

این حال به همدیگه اطمینان می دادیم

که جواب ازمایش واسه هیچ کدوممون مهم نیس…

بالاخره اون روز رسید…علی مث همیشه رفت سر کار و من خودم باید جواب ازمایشو

می گرفتم…دستام مث بید می لرزید…داخل ازمایشگاه شدم…

علی که اومد خسته بود…اما کنجکاو…ازم پرسید جوابو گرفتی؟

که منم زدم زیر گریه…فهمید که مشکل از منه…اما نمی دونم که تغییر چهره اش از

ناراحتی بود…یا از

خوشحالی…روزا می گذشتن و علی روز به روز نسبت به من سردتر و سردتر می

شد…تا اینکه یه روز که دیگه صبرم از این رفتاراش طاق شده بود…بهش

گفتم:علی…تو

چته؟چرا این جوری می کنی…؟

اونم عقده شو خالی کرد گفت:من بچه دوس دارم مهناز…مگه گ

شرکت‌های هرمی به عنوان بازاریابی و تامین شغل برای افراد وارد عمل می شوند و افراد را به مدت سه روز برای آموزش و کار در شرکت نگه می‌دارند.
به تازگی در سطح برخی کلانشهرها فعالیت های شرکت های هرمی افزایش قابل توجهی پیدا کرده است.

به گزارش گرداب به نقل از جوان، در همین خصوص نیمه دوم سال 89 تعدادی از مردم در برخی کلانشهرها که اغلب جوانان هستند از سوی عناصری از شرکت QI که در قالب شرکت های هرمی فعالیت دارند، جذب شدند.

بعد از حضور این افراد در شرکت ها که اکثرا در شمال تهران فعالیت دارند، مبالغی در حدود ده میلیون تومان از افراد اخذ شده است. البته خانواده هایشان از افراد بی خبر بوده و فقط از طریق تلفن همراه به صورت یک طرفه با آن ها صحبت می کنند و بعد از پایان تماس تلفن آنها خاموش می شود.

این شرکت ها به عنوان بازاریابی و تامین شغل برای افراد وارد عمل می‌شوند و افراد را به مدت سه روز برای آموزش و کار در شرکت جذب می کنند و پس از ورود به شرکت به هیچ وجه اجازه خروج به آن ها داده نمی شود.

این شرکت های هرمی در این مدت به وسیله روش های تبلیغاتی و وعده های کاذب از قبیل پول دار شدن، درآمد ماهیانه 60 میلیون و سفرهای خارجی به دبی و آمریکا جوانان را از برگشت به خانه و خانواده منصرف می کنند.

شعبه اصلی اغلب این شرکت ها در تهران است و افراد جذب شده در این شرکت ها با تماس تلفنی به نقاط مختلف به جذب نیرو می پردازند. هر فرد پس از ورود به شرکت در صورتی از این مجتمع خارج می شود که 32 نفر را جذب شرکت کرده باشد.

واقعا آدم بیخودی به یکی حمله میکنه؟ بی هیچ دلیل خاصی؟