(( اى اهل ايمان ! نبايد گروهى گروه ديگر را مسخره كنند ، شايد مسخره شده ها از مسخره كنندگان بهتر باشند ، و نبايد زنانى زنان ديگر را [مسخره كنند] شايد مسخره شده ها از مسخره كنندگان بهتر باشند ، و از يكديگر عيب جويى نكنيد و يكديگر را با لقب هاى ناپسند صدا نزنيد ؛ بد نشانه و علامتى است اينكه انسانى را پس از ايمان آوردنش به لقب زشت علامتگذارى كنند . و كسانى كه [از اين امور ناهنجار و زشت] توبه نكنند ستمكارند . )) " الحجرات ، 11 "
وقتی پشت سر مادرت از پله ها میای پایین و میبینی چقدر آهسته میره ، میفهمی ... پیر شده وقتی داره چایی میاره و دستش میلرزه ، میفهمی .... پیر شده وقتی بعد غذا یه مشت دارو میخوره ، میفهمی چقدر درد داره اما هیچی نمیگه .... و وقتی میفهمی نصف موهای سفیدش به خاطر غصه های تو بود دلت .......... میخواد ..... نباشی و نبینی ....
چشم پاک دختری از جملهای تر مانده است / چشمهای پاکش اما خیره بر در مانده است/ روی دیوار اتاق کوچک تنهاییاش / عکس بابایش کنار شعر مادر مانده است . . .