nafas71
در این هستی غم انگیز...وقتی حتی روشن کردن یک چراغ ساده ی "دوستت دارم" کام زندگی را تلخ می کند...وقتی شنیدن دقیقه ای صدای بهشتی ات زندگی را تا مرز های دوزخ می لغزاند...دیگر- نازنین من-چه جای اندوه...چه جای اگر...چه جای کاش...و من-این حرف آخر نیست-به ارتفاع ابدیت دوستت دارم...حتی اگر به رسم پرهیزکاریهای صوفیانه....از لذت گفتنش امتناع کنم....
خخخخخخ مثکه فقط رو مخ خودم بوده.......الان تو آن پاس شدیدم
13 سال و 1 ماه و 23 روز و 22 ساعت و 47 دقيقه قبل