وقتی کسی حالش بده ..

بهش نگید ای بابا اینم می گذره ..

نگید درست می شه..

نخواهید با جوک های مسخره بخندونیدش..

نمی خواد بخنده. خنده اش نمیاد غصه داره.. می فهمین؟ غصه !!

براش از فلسفه ی زندگی حرف نزنین..

از انرژی مثبت و مثبت باش و به چیزهایی که داری فکر کن حرف نزنید..

وقتی کسی ناراحته اصلا این شما نیستین که باید حرف بزنین..

ببذارید اون حرف بزنه و شما گوش کنید..

هی فکر نکنید باید نظریه صادر کنید و نصیحت کنید..

فکر نکنید اگه حرف نزنید خیلی اتفاق بدی می افته..

شما جای اون آدم نیستید..

شما زندگی اون آدم رو از وقتی به دنیا اومده زندگی نکردید..

پس نظریه ها و حرف هاتون به درد خودتون می خوره..

دستش رو بگیرید. بغلش کنید. سکوت کنید..

اگه دلش خواست خودش حرف می زنه!!!

طلوع مي كند آن آفتاب پنهاني
ز سمت مشرق جغرافياي عرفاني

دوباره پلک دلم مي پرد، نشانه‌ي چيست ؟
شنيده ام كه مي‌آيد كسي به مهماني

كسي كه سبزتر است از هزار بار بهار
كسي شگفت، کسی آنچنان كه مي داني

كسي كه نقطه ي آغاز هر چه پرواز است
تويي كه در سفر عشق، خط پاياني

تويي بهانه‌ي آن ابرها كه مي گريند
بيا كه صاف شود اين هواي باراني

تو از حوالي اقليم هر كجا آباد
بيا كه مي‌رود اين شهر رو به ويراني

كنار نام تو لنگر گرفت كشتي «عشق»
بيا كه نام تو آرامشي است توفاني..

صورتی جون البته اسمتو نمی دونم خوووووووووو

مرسی عزیز دل