این روزهـا كسـی، به خـودش زحمـت نمیدهـد یك نفـر را كشـف كنـد ! زیبـایی هـایش را بیـرون بكشـد ... تلخـی هـایش را صبـر كنـد ... ...آدمهـای ِ امـروز، دوستـی هـای ِ كنسـروی می خواهنـد ! یك كنسـرو كه درش را بـاز كننـد ... ... بعـد ... یكنفـر، شیرین و مهـربـان، از تویش بپـرد بیـرون ! و هی لبخنـد بزنـد و بگویـد : " حـق بـا تـوسـتـــــ