جزو اطلاعات عملیات بودن یعنی بی نام و نشان شدن

یعنی دل کندن، تنها شدن، نترسیدن، رفتن

به خط زدن و به دشمن رسیدن

از دشمن گذشتن، چشم شدن، گوش شدن، دیدن و شنیدن، شناختن

بخاطر سپردن...

بخاطر سپردن همه ی موانع، همه ی معابر، کمین ها، تله ها

آماده بودن برای همه چیز...

اینا همه تازه اول راهه، شب عملیات جلو افتادن و تا پای کار بردن همه

چه شکست خورده چه پیـــــــروز

دوری از خانواده، از زن و بچه، از پدر و مـــادر

جزو اطلاعات عملیات بودن یعنی بی نام و نشان شدن

یعنی دل کندن، یعنی قید همه چیز رو زدن، سر دادن و دندان دادن

اما تسلیم نشدن...

سایت خبری آمریکایی «نیوزمکس» در آگوست ۲۰۰۷ مصاحبه‌ای با رحمان حاج احمدی انجام می‌دهد. حاج احمدی که به واشنگتن سفر کرده بود در این مصاحبه می‌گوید: امیدوارم در دیدار با مقامات ارشد دولت آمریکا درباره وضعیت جاری در ایران و کمک واشنگتن به پژاک گفت وگو و رایزنی کنم. وی در این مصاحبه ادامه می‌دهد: با کمک آمریکا اقوام کرد را در شورشی که می‌تواند به کل ایران گسترش یابد هدایت می‌کنیم. در سال ۲۰۰۴ و درست یک سال پس از اشغال نظامی عراق توسط آمریکا، روزنامه واشنگتن پست و خبرگزاری آمریکایی رویترز گزارش‌هایی منتشر کردند که بر طبق آن نیروهای سازمان تازه تاسیس پژاک را در حالی که سلاح‌های آمریکایی در دست داشتند، در اطراف پایگاه نظامی ایالات متحده در سلیمانیه عراق رویت کردند

یه کاری که فقط وقتم بگذره و نزاره بهش فکر کنم. . .
خودم بیشتر آشپزی رو دوس دارم ، جوری درگیرم میکنه که تقریبا دلتنگیم یادم میره..

روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

منت خاک درت بر بصری نیست که نیست

ناظر روی تو صاحب نظرانند آری

سر گیسوی تو در هیچ سری نیست که نیست

اشک غماز من ار سرخ برآمد چه عجب

خجل از کرده خود پرده دری نیست که نیست

تا به دامن ننشیند ز نسیمش گردی

سیل خیز از نظرم رهگذری نیست که نیست

تا دم از شام سر زلف تو هر جا نزنند

با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست

من از این طالع شوریده برنجم ور نی

بهره مند از سر کویت دگری نیست که نیست

از حیای لب شیرین تو ای چشمه نوش

غرق آب و عرق اکنون شکری نیست که نیست

مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز

ور نه در مجلس رندان خبری نیست که نیست

شیر در بادیه عشق تو روباه شود

آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست

آب چشمم که بر او منت خاک در توست

زیر صد منت او خاک دری نیست که نیست

از وجودم قدری نام و نشان هست که هست

ور نه از ضعف در آن جا اثری نیست که نیست

غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است

در سراپای وجودت هنری نیست که نیست