از اول بخونیمش
دو تا پرنده هستیم رو شاخه های غربت
نه اهل قصه گفتن نه خوندن و نه صحبت
ما بس که نپریدیم پریدن یادمون رفت
تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت
هععععععععععی یه چند وقتی نمی آم دلم براتون تنگ می شه از فردا روزای سخت کاری و تحصیلی شروع می شه... امروز خودمُ کشتم با دنبالرکارامُ که راست و ریست کردم به امید خدا دوباره می بینمتون........یادتون نره دستتون که سمت آسمون رفت برای منم دعا کنید