بهشت از دست آدم رفت از اون روزی که گندم خورد

ببین چی میشه اون کس که یه جو از حق مردم خورد

کسایی که تو این دنیا حساب ما رو پیچیدن

یه روزی هر کسی باشن حساباشونو پس می دن

عبادت از سر وحشت واسه عاشق عبادت نیست

پرستش راه تسکینه پرستیدن تجارت نیست

سر آزادگی مردن ته دلدادگی میشه

یه وقتایی تمام دین همین آزادگی میشه

کنار سفره ی خالی یه دنیا آرزو چیدن

بفهمن آدمی یک عمر بهت گندم نشون می دن

نذار بازی کنن بازم برامون با همین نقشه

خدا هرگز کسایی رو که حق خوردن نمی بخشه

کسایی که به هر راهی دارن روزیتو می گیرن

گمونم یادشون رفته همه یک روز می میرن

جهان بدجور کوچیکه همه درگیر این دردیم

همه یک روز می فهمن چه جوری زندگی کردیم

من که هستم

تا به حال لب هات حواست را پرت کرده؟
تا به حال دلتنگ تو بوده ای تا بفهمی چه می گویم؟
یک بار بخواب
جای من بنشین و به نفس کشیدن آرامت نگاه کن
به ابروان منتظرت
دستت که بالش مرا چنگ زده
آرامش قبل از توفان
ببین دلت برایت پر نمی زند؟
پروانه در چین پیشانی ات بال می زند
انگار
سرت را روی زانوی خدا گذاشته ای...
اصلاً از تو شکستنی تر می شناسی؟
بلورتر؟
ندیده ام پروانه از شعله پرهیز کند
لعنت بر من اگر
دستت را از جای خوابم برندارم
و مثل یک گل رز
بر سینه ام چنگ نزنم.
گفته بودم؟
گفته بودم از تو
جز تو
چیزی نمی خواهم؟

@رضــــا

ب همین سادگی !

خوبي نياز جان؟

پس دوس داری ؟

مرسی دوست خوبم خیلی ممنون بابت پیامت لطف کردی

کی ؟؟؟؟؟؟؟ من ؟؟؟؟؟