ممنونم مریم عزیز... مثل همیشه خیلی خیلی لطف داری دیگه...

اوووووم...به به

در قرن گذشته یک توریست آمریکایی ، یک مبلغ دینی مجاری مشهور را ملاقات کرد . او از خانه بسیار ساده عارف که تنها یک اتاق پر از کتاب بود تعجب کرد . تنها مبلمان منزل او شامل یک میز و نیمکت بود.

توریست از عارف پرسید : « لوازم منزل تو و مبلمان تو کجاست ؟ »

عارف پاسخ داد : « مال تو کجاست ؟ »

- « مال من ، من که فقط یک مسافرم ؟! »

عارف جواب داد : « من هم همین طور . »

خدایا سرده این پایین از اون بالا تماشا کن

اگه میشه فقط گاهی خودت قلب منو ها کن !

خدایا سرده این پایین ببین دستامو می لرزه

دیگه حتی همه دنیا به این دوری نمی ارزه

تو اون بالا من این پایین ، دوتاییمون چرا تنها ؟

اگه لیلا دلش گیره ، بگو مجنون چرا تنها ؟!

بگو گاهی که دلتنگم ، ازاون بالا تو می بینی

بگو گاهی که غمگینم تو هم دلتنگ و غمگینی

خدایا ! من دلم قرصه ! کسی غیر از تو با من نیست !

خیالت از زمین راحت که حتی روز روشن نیست !

کسی اینجا حواسش نیست که دنیا زیر چشماته

یه عمره یادمون رفته ، زمین دار مکافاته !

فراموشم شده گاهی ، که این پایین چه ها کردم

که روزی باید از اینجا بازم پیشه تو برگردم

خدایا ! وقت برگشتن یه کم با من مدارا کن

شنیدم گرم آغوشت ، اگه میشه منم جا کن ....