محـــمد
انقدر نکبت کشم تا روزگار شرمش شود
محـــمد
اد بودن هنر است شاد کردن هنری والاتر گر به شادی تو دلهای دگر باشد شاد زندگی صحنه ی یکتای هنرمندیِ ماست
محـــمد
جوابم نکن جوابم نکن مردم از نا امیدی شاید عاشقم شی خدا روچی دیدی خیال کن جواب منودادی اما عزیزم جواب خدا رو چی می دی
محـــمد
عکسهایم را قیچی میکنم .. نیمه های تو را برای فراموش شدن خاطره ها ، نیمه های خودم را برای درس عبرت نگه میدارم ............
محـــمد
تمام دنیا به کنار ، خدا را عشق است ...
محـــمد
در تلاطم زمان بر دل سیاه خویش ، با مرکّب سفید می نویسمت ... دوستت دارم
محـــمد
دلم میخواهد دفتر مشقم را باز کنم و دوباره تمرین کنم ؛ الفبای زندگی را ..
محـــمد
من مانده ام و یک برگه سفید!!! یک دنیا حرف نا گفتنی!!! و یک بغل تنهایی و دلتنگی