+ ی روزی برای داشتن من

چشاتو روی همه چی بستی

گفتم این رابطه آسون نیست

پرسیدم هستی؟ گفتی هستی

همۀ راهو ، اومدم با تو

هرچی که خواستی من همون بودم

من که می‌خواستم پیر بشم با تو

حالا "ببین کاراتـــــــو" . . . (:

+ دوست ِ من بایدم تو قبول نشی ... ناراحتی نداره که ... قبول میشدی جآی تعجب دآشت . . . (:

+ :

"
ده سال بعد از حال این روزام
با کافه های بی تو درگیرم
گفتم جهان بی تو یعنی مرگ
ده سال ِ رفتی و نمی میرم

ده سال بعد از حال این روزام
تو توی آغوش یکی خوابی
من گفتم و دکتر موافق نیست
تو بهتر از قرصای اعصابی

ده سال بعد از حال این روزام
من چهل سالم می شه و تنهام
با حوصله ،قرمز،سفید ، آبی
رنگین کمون می سازم از قرصام

می ترسم از هر چی که جا مونده
از ریمل ِ با گریه ها جاری
از سایه روشن های بعد از ظهر
از شوهری که دوستش داری

گرم ِ هم آغوشی و لبخندین
توُ بستر ِ بی تابتون تا صبح
تکلیف تنهاییم روشن بود
مثل چراغ ِ خوابتون تا صبح

ده سال ِ که لب هام و می بندم
با بوسه های تلخ هر جایی
ده سال ِ وقتی شعر می خونم
لبخند ِ روی صندلی هایی

یه عمر بعد از حال این روزام
یه پیرمردم توی ِ یه کافه
بارون دلم می خواد ،هوا اما
مثل موهای دخترت صافه

یه عمر بعد از حال این روزام . . . (:

"

+ نبودنت درد دارد و دردش هم کم نیست . اما هر نبودنی ، هر چقدر هم سخت ، یک روزی عادت می‌شود و عادم ، سِـر ، و درد ِ ضربه‌ها کمتر ...!
می‌خواهم اینطوری بگویم که نبودن ِ تــو ، از بس کش پیدا کرده ، تبدیل شده است به روزمرگی ، هرچند که جای خالی‌ات در خیلی از لحظه‌ها رخ نشان می‌دهد ، مثل ِ دندان ِ خرابی که باید از ریشه کنده می‌شد و شد و حالا با اینکه نبودنش بهتر است ، باز هم جای خالی‌اش توی ذوق می‌زند ... و تـــو دقیقن در همین حد اجتناب‌ناپذیر شده‌ای !
اینکه چرا دست از سر ِ این روزمرگی هم برنمی‌داری نمی‌دانم ، ولی باور کن من از این همه آمدن و رفتن ِ تو خسته‌ام . حوصله‌ام سر رفته است از این که مدام بی‌هوا پیدایت می‌شود و بی‌هوا غیبت می‌زند !
شده‌ام مثل ِ عادمی که تا خوابــش می‌برد چُرت ِ نصفه و نیمه‌اش را با یک سطل آب یـــخ پـاره می‌کنند ، با همان سردردهای مسخره و دیوانه کننده‌ش ...
آمدن و بودن و رفتن و نبودن ِ تو خیلی وقت است که برای من سرگرم کننده نیست ! حتا این شوک هم دیگر مثل ِ بار اول غافلگیرم نمی‌کند ... هرچند هنوز هم گزگز ِ دردش روی تمام سلول‌هام مانده اما " ......... "
چرا دارم حاشیه می‌روم ؟! این افعال ِ تکراری به طرز ِ وحشتناکی عذاب‌آورند ! حالا من هی به روی خودم نیاورم و بی‌تفاوت از کنارت رد شوم و همان زندگی که داشته‌ام را ادامه دهم ، باز هم یک چیزی هست که درون ذهنم بهم می‌ریزد . که می‌شوم فراموشی ِ محض ! می‌شوم تمام و کمال "فکر کردن به تو" ... می‌شوم درد ، خستگی ، سردرگمی ...
حواست به من هست یا نه ؟! من هم جزء دلایل ِ بودنت هستم اصلن ؟! چند سال است که به جای "انگیزه" تبدیل شده‌ام به "دست‌آویز" ... ؟! مهم هست ؟ نمی‌دانم . خیلی وقت است که فکر می‌کنم دیگر هیچ چیز مهم نیست ! حتا مهم نیست که باز هم رفته‌ای ، و بی‌هوا هم رفته‌ای ... مهم نیست که نیستی ، مهم نیست که ندارمت ... مهم نیست کجا هستی ... اصلن هرچیزی که به تو مربوط شود به هیچ عنوان برای من مهم نیست ! فقط تو را قسم به هرچه که اعتقاد داری ، برنگرد ! من از اینکه این همه "مهم نیست" به مغزم فرو کرده‌ام خسته‌ام!! . . . (:

axaye postat khili ghashange

+ بی‌خیالم شو عزیزم

تو بریدی، سر ندادم

دیره واسه با تو بودن

دیگه بال و پر ندارم ...

آره یادت خیلی وقته

نمی‌افته توی خوابم

کو چراغی تو کویرم

قطره آبی تو سرابم ...

رو بگیر، نگاه نکن اشکای سرد ـُـو

رد بشو، نخواه تو هم این همه درد ـُـو . . . (:

+من یه عمره تو جهنمم ، دیگه فرقی نداره آتیشش چقدر داغ باشه ! . . . (:

+این اتفاق تا چند دور می‌خواد مدام تکرار شه ؛ نمی‌دونم! ولی از اینجا به بعد، من دیگه کاملن بی‌احساسم . . . (:

+ :
manu to dg nemitonim baham bashim . . .
hata age khodemun bekhaym. . .
kheyli masael hast k hichvaght dorost nemishe . . .
behesh fekr nakon khodeto mashghol kon sargarm kun . . .


6:02 صبح , 16 شهریور, 1392

#کپی -pOpo- . . . (: