چهار راه - Donbaler

مریم

در چهار راه

با زمستانی که می تازد به قتل عام باغ از گل خشمی که می روید در این گلدان بگو

ديدگاه

4

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 26 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

باد شبگرد سخن چین ، پشت گوش پرده هاست تا جهان آگه شود ، بی پرده از یاران بگو

ديدگاه

5

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 26 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

مرا به خانه ام ببر که عشق در میانه نیست مرا به خانه ام ببر اگر چه خانه ، خانه نیست

ديدگاه

3

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 27 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

چگونه گریه سر کنم که یار غمگسار نیست مرا به خانه ام ببر که شهر ، شهر یار نیست

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 28 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

از این چراغ مردگی از این بر آب سوختن از این پرنده کشتن و از این قفس فروختن

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 29 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

شب آشیان شبزده چکاوک شکسته پر رسیده ام به ناکجا مرا به خانه ام ببر

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 32 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

خدای را مسجد من کجاست ای ناخدای من؟ در کدامین جزیره آن آبگه ایمن است که راهش از هفت دریای بی زنهار می گذرد؟

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 33 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

نازک تر از خیال منی، ای نگاه! لیک با سینه کار دشنه ی پولاد می کنی نقشت ز لوح خاطر سیمین نمی رود ای آن که گاه گاه ز من یاد می کن

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 33 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

پنهان مساز راز غم خویش در سکوت باری، در آن نگاه، چو فریاد می کنی ای سیل اشک من! ز چه بنیاد می کنی؟ ای درد عشق او! از چه بیداد می کنی؟

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 34 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

ای آن که گاه گاه ز من یاد می کنی پیوسته شادزی که دلی شاد می کنی گفتی: “برو!” ولیک نگفتی کجا رود این مرغ پر شکسته که آزاد می کنی

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 35 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا نام خدا نبردن از آن به که زیر لب بهر فریب خلق بگوئی خدا خدا

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 36 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

بر روی ما نگاه خدا خنده می زند هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم زیرا چو زاهدان سیه کار خرقه پوش پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 37 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

کمانگیر : بی تفاوتی را خماری مطبوع یک جسد خوانده است. .

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 38 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

عمری به جز بیهوده گفتن سر نکردیم تقویمها گفتند و ما باور نکردیم دل در تب لبیک تاول زد ولی ما لبیک گفتن را لبی هم تر نکردیم

ديدگاه

2

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 41 دقيقه قبل

مریم

در چهار راه

واعظان كین جلوه در محراب و منبر می كنند چون به خلوت می روند آن كار دیگر می كنند مشكلی دارم ز دانشمند مجلس باز پرس توبه فرمایان چرا خود توبه كمتر می كنند

ديدگاه

1

14 سال و 10 ماه و 27 روز و 13 ساعت و 43 دقيقه قبل

شناسه	331
وضعیت	فعال - گروه عادی - بدون مالک
دسترسی	گروه عمومی - ارسال توسط اعضا
موضوع	گوناگون
ارسال	30245 پست
عضو	733 کاربر
طرفدار	48 کاربر

بر مبنای تعداد کاربر	رتبه 17
بر مبنای تعداد هوادار	رتبه 43
بر مبنای تعداد ارسال	رتبه 3

جهت عضويت در Donbaler و دنبال کردنِ چهار راه تمايل داريد ؟!

جزئیات گروه

رتبه گروه

کاربران گروه

مدیران گروه

برچسب‌های کاربری

با زمستانی که می تازد به قتل عام باغ از گل خشمی که می روید در این گلدان بگو

باد شبگرد سخن چین ، پشت گوش پرده هاست تا جهان آگه شود ، بی پرده از یاران بگو

مرا به خانه ام ببر که عشق در میانه نیست مرا به خانه ام ببر اگر چه خانه ، خانه نیست

چگونه گریه سر کنم که یار غمگسار نیست مرا به خانه ام ببر که شهر ، شهر یار نیست

از این چراغ مردگی از این بر آب سوختن از این پرنده کشتن و از این قفس فروختن

شب آشیان شبزده چکاوک شکسته پر رسیده ام به ناکجا مرا به خانه ام ببر

خدای را مسجد من کجاست ای ناخدای من؟ در کدامین جزیره آن آبگه ایمن است که راهش از هفت دریای بی زنهار می گذرد؟

نازک تر از خیال منی، ای نگاه! لیک با سینه کار دشنه ی پولاد می کنی نقشت ز لوح خاطر سیمین نمی رود ای آن که گاه گاه ز من یاد می کن

پنهان مساز راز غم خویش در سکوت باری، در آن نگاه، چو فریاد می کنی ای سیل اشک من! ز چه بنیاد می کنی؟ ای درد عشق او! از چه بیداد می کنی؟

ای آن که گاه گاه ز من یاد می کنی پیوسته شادزی که دلی شاد می کنی گفتی: “برو!” ولیک نگفتی کجا رود این مرغ پر شکسته که آزاد می کنی

پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا نام خدا نبردن از آن به که زیر لب بهر فریب خلق بگوئی خدا خدا

بر روی ما نگاه خدا خنده می زند هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم زیرا چو زاهدان سیه کار خرقه پوش پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم

کمانگیر : بی تفاوتی را خماری مطبوع یک جسد خوانده است. .

عمری به جز بیهوده گفتن سر نکردیم تقویمها گفتند و ما باور نکردیم دل در تب لبیک تاول زد ولی ما لبیک گفتن را لبی هم تر نکردیم

واعظان كین جلوه در محراب و منبر می كنند چون به خلوت می روند آن كار دیگر می كنند مشكلی دارم ز دانشمند مجلس باز پرس توبه فرمایان چرا خود توبه كمتر می كنند