من اما ، مي گويم ،
بيا يك جور ِ ديگر ديوانگي كنيم ،
از آن هايي كه مخصوص ِ خودمان باشد ..فقط ..
بيا قلمت را در دستانت بگير و هر چه را دوست نداري خط بزن ..
من امروز آسمان را دلم خواستم كه ببارد ،
نباريد اما ..
قلمم را گرفتم حسابي خط خطي كردمش ،
حالا هي نبارد ..
هي لج كند ..
من اصلا لج تر ميكنم ..
حالا همه هي بخواهند ،
دنيا را اثبات كنند براي من ..
من كه منطق نمي دانم ،
من اصلا امروز حسابي دلم بادبادكم را خواست ..
كه گفتم قرمز باشد ، لطفا ..
پيدايش نكردم /اما قلمم را گرفتم يك بادبادك ِ قرمز كشيدم ،
كه پروازش دادم اصلا ..
اصلا بيا بچگي كنيم ،
و دور شويم حسابي از اين دنياي بزرگ ها ،
با اين همه منطق هاي بي منطقشان ..

ها نه بله...حسينك

ماه آمد
سلامی داد
ستاره ها خندیدند
گفتم شبم تاریک ست
ماه با مهربانی نگاهم کرد
ستاره ها خندیدند
گفتم که خورشیدی نیست..شبی مهتابی میخواهم
ماه نورانی شد
ستاره ها خندیدند
ماه لبخند زد
ستاره ها خندیدند
ماه خندید
ستاره ها رقصیدند!
ستاره ها دور ماه حلقه زدند
ستاره ها با ماه سرودی نورانی خواندند
من خندیدم
ماه خندید
ستاره ها خندیدند
و آسمان نیز خندید...