من ندارمش... ولی دوس دارم یه بار دیگه بخونمش ...

من نمی دانم

که چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است

کبوتر زیباست

و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد

چشمها را باید شست جور دیگر باید دید

واژه ها را باید شست

واژه باید خود باد

واژه باید خود باران باشد

چتر ها را باید بست

زیر باران باید رفت

فکر را خاطره را زیر باران باید برد

با همه مردم شهر زیر باران باید رفت

دوست را زیر باران باید دید

عشق را زیر باران باید جست

کتاب در خصوص بیوه ای انگلیسی است به نام لیلیا که به همراه دوست دخترش کارولین ابوت برای سفری کوتاه عازم ایتالیا می شود .

لیلیا در ایتالیا عاشق پسرکی جوان به نام جینو می شود و این موضوع برنامه سفر کوتاه وی را به ازدواج با جینو و در نتیجه اقامت در ایتالیا تغییر می دهد .

لیلیا با ارسال نامه ای به هریتون ها (خانواده همسر مرحومش ) این موضوع را به آنها اطلاع می دهد .فیلیپ هریتون پسر خانواده برای جلوگیری از لکه دار شدن شان و آبروی خانواده اصیل هریتونهای انگلیسی عازم ایتالیا می شود اما کار از کار گذشته چرا که ازدواج صورت گرفته است .

فیلیپ ناکام به ساوستون بر می گردد اما پس از مدتی با شنیدن خبر مرگ لیلیا و به یادگار ماندن پسری از وی که برادر ایرما برادر زاده اش بار دیگر عازم ایتالیا می شود .........

داستان درخصوص دختری جوان و زیبا با چشمان آبی به نام الفريد سوان‏كورت است که با پدر پنجاه‏ساله‏اش كه كشيش بخشى از شهر كاسل بوتول به‏نام اندل استو است، زندگی می کند .داستان با ورود جوانی به نام اسمت به منطقه با هدف تعمیر ومرمت سقف کلیسا آغاز می شود و ماجرای عاشقانه ای که میان دخترک روستایی و اسمیت شکل می گیرد ......کشیش که فردی مادی است تنها به استناد به نام بلند آوازه اسمیت اجازه می دهد ارتباط میان دخترش و اسمیت شکل صمیمی تری به خود بگیرد اما زمانی که درمی یابد اسمیت روستازاده ای بیش نیست ... ورق بر می گردد...بخش دیگر داستان به ورود فرد دیگری به نام نایت به روستا و برقراری رابطه عاشقانه ای دیگر با آلفرید رقم می خورد ..........

این درحالی است که اسمیت جوان در هند در تلاش برای رسیدن به ایده آَلهای مورد نظر آلفرید محبوبش است .........

عنوان رمانی است از توماس هاردی نویسنده قرن بیستم و شاعر جنبش های طبیعت گرا .

آب را گل نکنید ...