از طوفانِ تو، گریزی نیست

رضا ولی زاده . .

عطر #موهایش را جای #دیگری بپاش!

این #خانه

خودش #ویرانه است ! . . . .

رستگاری کدام است؟
پس آیا نجات ما در تماشای بی چون و چرای ابدی حرکت ها و سکون هاست؟
بودن و هیچ گفتن
همچون کُناری تنها زیر بارانی از چراهای بی پایان؟
آیا روزی کسی پیدا خواهد شد که بدون توسل به استناد باران و نور و چشم کبوتر و بوی کُندُر،
چشم در چشم ما بایستد . . .

از یک خانم پیرِ نحیف توی مترو که تنگیِ نفس داشت و گوشواره‌هایش را حراج کرده بود، سه جفت قلب خریده‌ام! سه جفت گوشواره‌ی قلبی‌شکل؛ مشکی و نقره‌ای و نگینی. حالا گذاشته‌ام‌شان این بغل، جلوی آینه.

گوش‌هایم مدام قلب‌دار می‌شوند!

قلبِ گوش باید همان‌ باشد که فقط حرف‌های تو را می‌شنود. کلمه‌های مهربانِ تو را. نه؟

... وَ لهُم آذانٌ لا یَسمَعونَ بِها (اعراف/179)

کوی اختر / راه سبز آزادیست! : )

#حـواسـت بـاشـه . . . !