مگه گنجیشک که فرار نکنه

با صفحه ی شطرنج دلم چه کرده ای؟؟؟؟

که سربازهای حرفهایم تفنگ سکوت رو به من گرفته اند

قلعه های شادی ام فرو ریخته اند

اسبهای صداقتم رام تو گشته اند

فیلهای غرورم به زانو درامده ند

وزیر غیرتم در دوئل باخته

و شاه دلم همان یک حرکتش را به تو بخشیده

عشق یک بازی بود

من چه بی تجربه بازی کردم...

اکنون به انتظار نشسته ام آمدنت را
و می ترسم از آن روزی که خرد شوم زیر پاي گذر زمان

و از يادت بروم ...

در انتظارت هستم

و شمارشگر لحظه های بیهوده ای که

جاری می شوند بدون نشانی کوچک از تو...

لحظه ای بیا ندیش!

همه ی بودنم را که سرد است و شتابم را در گذران افق تردید

و روزهایم را چون آینه ای زنگار گرفته ...

لحظه ای بیاندیش و احساسش کن تمام دلدادگی ام را...

هستی