سیصد
گل سرخ، یک گل نصرانی


ما
را ز سر بریده می ترسانی


ما
گر زسر بریده می ترسیدیم


در
محفل عاشقان نمی رقصیدیم





در
محفل عاشقان خوشا رقصیدن


دامن
زبساط عافیت برچیدن


در
دست سر بریده ی خود بردن


در
یک یک کوچه کوچه ها گردیدن





هرجا
که نگاه می کنم خونین است


از
خون پرنده ای گلی رنگین است


در
ماتم گل پرنده می موید و گل


از
داغ دل پرنده داغ آجین است


فانوس
هزار شعله اما در باد


می
سوزد و سرخوش است و چین واچین است


یعنی
که به اشک و مویه خود گم نکنی


از
عشــــق هر آنچه می رسد شیرین است





در
آتش و خون پرنده پر خواهد زد


بر
بام بلند خانه پر خواهد زد


امشب
که دوباره ماه بالا آمد


می
آید و باد پشت در خواهد زد


یک
ساقه ی سبز در دلم خواهد کاشت


مهتـــاب
بر آن شبنم تـر خواهد زد


صد
جنگل صبح در هوا می شکفد


خورشیـــــد
به شاخه ها شرر خواهد زد

فعالیتهای س-ی-ا-س-ی - اجتماعی

داریوش چه در زمان سلطنت محمدرضا ش-ا-ه پ-ه-ل-و-ی و چه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به مخالفت با روش زمامداران حاکم بر ایران پرداخت و به همین دلیل به ز-ن-د-ا-ن افتاد. وی در زمان حکومت پ-ه-ل-و-ی قصد خروج از کشور داشت که با آن موافقت نشد. حمله به وی باعث شد تا برای معالجه به وی اجازه خروج داده شود و بنا بر این در زمان انقلاب وی در ایران نبود. پس از آن نیز وی به کشور بازنگشت

وی در طی سالهای غربت همواره از پناهجویان ایرانی حمایت کرده است و در تظاهرات‌های حمایت از این افراد فعال بوده است.و نیز با تشکیل بنیادهایی همچون آینه به حمایت از معتادان برخاسته است.

اعتیاد

در دهه پنجاه خورشیدی شخصی با حمله به داریوش بر صورت او اسید پاشید و وی مدتی در بیمارستان بستری شد. برای کاهش درد به وی مرفین داده می‌شد و تکرار این کار باعث شد تا وی گرفتار اعتیاد به مواد مخدر شود. به گفته خود داریوش تا قبل از این ماجرا آشنایی وی با مواد مخدر اندک بوده است.