بخواب آرام عشقم که من بیدارِ بیدارم

فراقت تا سحر هردم کند بیمارِ بــیمارم


بخواب آرامِ جانِ من کنارت بودم و هستم

بخواب آرام من امشب همچو هر شب سخت بیدارم



تمامِ هستی ام خوابی! برایت شعرمیخوانم

بخواب آرام تا فردا . که من مشتاقِ دیدارم


میانِ سینه ام بغضی ، دلِ من گریه میخواهد

زترسِ بـــــودنِ بی تو زفکرش نیز بی زارم



دلم تنگ است میدانی! که بی تو هیچ و تنهایم

نگر بر تلخی ام بی تو! به این روز و شبِ تارم



چه میشد گرسحرمیشد؟ دلم بی تابِ رویِ تو

نوازش کن مرا هر دم که من بی عشق بیمارم



به چشمانت قسم عشقم.. که بی عشق تو میمیرم

فدایِ پاکیت گردم گــــــلِ زیبا و بــــی خارم




تمامِ آرزویِ من ... بخواب آرام چون هستم




نوازش میکنم مویت ... بخواب آرام بیدارم.............

نازنین ! چشمِ تمنایِ مرا یادت هست؟

روز تشیعِ دلم! حال و هوا یادت هست؟



بهتِ چشمانِ من آنروز تماشائی بود

تو که میرفتی و من مانده بجا یادت هست؟



بدترین حادثهِ قرن دلم رفتنِ توست

تو که تاریخِ همین واقعه را یادت هست!!



بعدِ تو چهرِهِ من آگهیِ ترحیم است !

بعدِ تو مرده ام اما تو کجا یادت هست.!؟



روحِ آوارهِ من دربدرِ خاطره هاست

راستی ! ذره ای از خاطره ها یادت هست؟



روزِگاریست که من رفته ام از یادِ خودم

تو بگو هیچ مرا .. اسمِ مرا .. یادت هست؟



رفته بودی که بیائی نکند یادت رفت.!؟


حاضرم شرط ببندم.! به خدا یادت هست...