...غزلواره ...
میشود کمی مرا دعا کنید...؟! من دلم عجیب زخمی است، جا نمیشوم نه در زمین نه در زمان... های خسته ام خدا مرا نگاه کن...
./ DoostDar ./
دردم ایــــن نـــیـسـت کـــــه او عــــاشــــق نـــیــسـت ،
دردم ایــــن نــیــسـت...
کــــــــه...
مــعــشـــوق مــن از عــشــق تـهــی اسـت ،
دردم ایــــــن است کــــــه .....
بــــا دیـــــدن ایـــــن ســردی هــــا ...
مـــــن چـــــرا دل بـــســتــم؟
اِبی بن بست. . .
دلبسته به سکه های قلک بودیم / دنبال بهانه های کوچک بودیم / رویای بزرگتر شدن خوب نبود / ای کاش تمام عمر کودک بودیم .
سحـــر خاتـــون
میخواهم برایــت تنهـایی را معنــی کنم در ساحل کنار دریا ایستاده ای هوای سرد،صدای مــوج،انتــــظار انتظار انتظـار، به خودت می آیی،یادت می آید دیگر نه کســی است که از پشت بغلت کند،نه دستی که شانه هایت را بگیرد نه صدای که قشنــگ تر از صدای دریــــا باشد ... اسم این تنهــایی است
اِبی بن بست. . .
هر لحظه بهانه ی تو را میگیرم / هر ثانیه با نبودنت درگیرم / حتی تو اگر به خاطرم تب نکنی / من یک طرفه برای تو میمیرم .
./ DoostDar ./
درد ِ دل.....کـه می کنــی ... ضعـف هـایـت، دردهـایــت را می گـذاری تـوی ِ سیـنی و تعـارف می کـنی کـه هـر کـدامـش را کـه می خواهنــد ...بــردارنـد ... تیــز کننــد ... تیــغ کننــد ... و بــزننـد بـه ....روحـت....
./ DoostDar ./
در ميان مردمان زنده ، جستجويش مي كردم ،او را كه دم به دم مي ميرد ،چه كنم كه نوشدارويم ، جرعه آب هجرتش مي شود . معجره كن مسيح!
alla
چو شو گيرم خيالت را در آغوش..............................سحر از بسترم بوي گل آيو......................
alla
اما صدای نفــــــــــــسهایـــت را از پشــــــــت هیچ پنــــــــــــــجره و دیواری نمیشـــــــــنوم آســوده بخواب بانوي آسمانيم... شـــــــــ ــ ـ ـــــــهر در امن و امان اســـــــت تنها خانهی من اســت که در آتــــش عشقت میســـــــــــــــــوزد. ..
alla
بی نگاهِ عشق مجنون نیز لیلایی نداشت.. بی مقدس مریمی دنیا مسیحایی نداشت ..بی تو ای شوق غزلآلودهیِ شبهای من.. لحظهای حتی دلم با من همآوایی نداشت ............
alla
آسماني ..بانو...بودن تو پیش چشمام، خواب و رویای شبم بود... من همه ترانه هامو ،واسه چشم تو نوشتم ................
alla
دلم تنگ است این شبها ،یقین دارم که می دانی... صدای غربت من را ،ز احساسم تو می خوانی... شدم از درد وتنهایی ،گلی پژمرده و غمگین ...ببار ای ابر پاییزی که دردم را تو می دانی...............