استاد شهریار.

درد هاي تازه فرياد هاي تازه ...............اين ها دردهاي تازه جمع جامعه منند ..خيلي به جاست مژده ..خيلي ...

نظم بقاي طبقه ....كار امروز روزگاريان من..

اري دردهاي بزرگ را نميتوان گريست ..دردهاي بزرگ را سكوت يار است ..سكوت .

دلم آشفته آن مايه ناز است هنوز
دلم آشفته آن مايه ناز است هنوز
مرغ پرسوخته در پنجه باز است هنوز

جان به لب آمد و لب برلب جانان نرسيد
دل به جان آمد و او برسر ناز است هنوز

گرچه بيگانه زخود گشتم و ديوانه زعشق
يار عاشق كش و بيگانه نواز است هنوز

خاك گرديدم و بر آتش من آب نزد
غافل از حسرت ارباب نياز است هنوز

گرچه هر لحظه مدد مي دهدم چشم پرآب
دل سودا زده در سوز و گداز است هنوز

گر چه رفتي، زدلم حسرت روي تو نرفت
در ِ اين خانه به اميد تو باز است هنوز

همه خفتند به غير از من و پروانه و شمع
قصه ما دو سه ديوانه دراز است هنوز

اين چه سوداست عمادا كه تو در سر داري؟
وين چه سوزي است كه در پرده ساز است هنوز

عماد خراسانی.