میوه جنگلی آفریقایی که از ظاهری بسیار متفاوت و زیبا برخوردار است به عنوان رنگارنگ‌ترین گونه زیستی که تا کنون در جهان کشف شده، معرفی شد.

این میوه کوچک کروی به رنگ آبی متالیک بوده و بر روی گیاه «پولیا کاندنساتا» در محدوده‌هایی از جنگل‌های اتیوپی، آنگولا و موزامبیک رشد می‌کند. سلول‌های این میوه می‌توانند رنگ‌های مختلفی را بازتاب داده و ظاهری مشابه نقاشی‌های امپرسیونیسم که از مجموعه‌ای از لکه‌های رنگارنگ تشکیل شده‌اند، می‌دهد.

عکسبرداری میکروسکوپی از این میوه پوسته رنگین‌کمانی آن را به خوبی آشکار کرده‌است، پوست خاص این میوه باعث می‌شود رنگ آن با تغییر زاویه نور تغییر پیدا کند. رنگ‌های عجیب این میوه به واسطه تعامل نور با رشته‌های بسیار کوچک سلولوزی که در دیواره سلولی این میوه به شکل لایه‌های مارپیچی قرار گرفته‌اند، ایجاد می‌شود.

فاصله میان این لایه‌ها از سلولی به سلول دیگر تغییر پیدا می‌کند و این موضوع باعث تغییر نور بازتابیده شده از زوایای مختلف و ایجاد ظاهری پیکسل دار و رنگارنگ در میوه می‌شود. به گفته محققان هریک از سلول‌های این میوه نور را به سمت راست یا چپ بازمی‌تابانند، ویژگی که برای یک سلول بسیار غیر عادی است.

به گفته محققان رنگ این میوه ابزاری برای جلب توجه حیواناتی است که به گرده‌افشانی کمک می‌کنند. به این شکل رنگ عجیب میوه بدون اینکه گیاه ماده غذایی برای حیوانات داشته باشد،‌ توجه آنها را جلب کرده و به پراکنده‌سازی گرده خود کمک می‌کند. رنگ این میوه همچنین می‌تواند توجه حیواناتی که لانه‌های خود را تزئین می‌کنند، به خود جلب کند.

خوکی بسیار عجیب تنها با 2 پا در چین کشف شده است که مجبور است مثل یک ژیمناستیک کار مانند تصاویر زیر حرکت کند.

نکته بسیاجالب توجه در مورد این خوک این است که او با خوردن لیمونات (مش روب) از خود بی خود شده و به رقص می پردازد.

پزشکان پس از تولد دیلا آنارجیا تشخیص دادند که به یک بیماری به نام هیدروسفالی مبتلاست و موجب می‌ شود جریان مایع مغزی- نخاعی مسدود شود. انباشت بیش از حد این مایع در جمجمه دیلا موجب شد سرش بیش از حد معمول رشد کند.

دیلا هنگامی که متولد شد سایز سرش تنها مقدار کمی از میزان متوسط آن بزرگتر بود اما اکنون دور سرش به ۱۰۰ سانتیمتر می‌‌رسد. همچنین این شرایط نادر «دیلا» سه ساله را از راه رفتن و صحبت‌کردن محروم ساخته و دید او تا حدودی از بین رفته است. این احتمال وجود دارد عفونت دوران بارداری مادر دیلا علت ابتلا او به این بیماری باشد.

طبق يافته هاي اندرسون، قدرت تغيير رنگ آفتاب پرست ها به وسيله سلول هاي خاصي انجام مي شود که به آنها کروماتوفورس مي گويند. اين سلول ها دقيقاً در قسمت زيرين لايه هاي پوستي آفتاب پرست ها قرار دارند. اين سلول ها خود از بخشهاي مختلفي با انواع پيگمان ها تشکيل شده اند. اما چرا لايه ها؛ خزندگان داراي سه لايه از کروماتوفرها هستند. لايه تحتاني ملانوفر نام دارد که حاوي پيگمان ها سياه است. فضاهاي بين سلولي به اين پيگمن ها اجازه حرکت داده و آنها به راه مي افتند.
اين پيگمان ها با اثر بر لايه بالايي باعث تغيير رنگ آن مي شوند. اين لايه که در واقع همان لايه مياني است گرانوفورس ناميده مي شد. اين لايه رنگ آبي دارد. لايه بالايي هم به زانتوروفورس معروف است پيگمان هاي زرد و قرمز را در بر مي گيرد.
اندرسون معنقد است حرکات محيط اطراف باعث تغيير رنگ در پوست آفتاب پرست ها مي شود او مي گويد: « نقطه آغاز اين تغيير يک تحريک عصبي است که پيگمان ها را به حرکت در مي آورد. در واقع اين اتفاق يک مکانيزم کنترل عصلي است. »
او اضافه مي کند: « اما تغيير رنگ آفتاب پرست ها کاملاً آگاهانه و ارادي است. بنابراين تغييرات در رنگ آفتاب پرست ها يک سوال گسترده ونسبتاً عميق است. »
و البته به اين مسئله هک قدرت انجام اين قبيل اعمال يک ويژگي است که در طي يک عمليات انتخاب طبيعي انجام مي شود کاملاً مشکوک است.
آفتاب پرست ها و محيط پيرامون
راکسورتي، رفتار شناس موزه تاريخ طبيعي آمريکا مي گويد: « پي بردن به اين مسئله که آفتاب پرست ها چطور و چه موقع تغيير رنگ مي دهند موضوعي است که محققان از دهه 1960 به نوعي در پي کشف آن هستند تغيير رنگ خزندگان به شکلي بسيار سريع که در زمان برخورد آن ها با يکديگر در کمتر از 20 ثانيه به وقوع مي پيوندد بسيار شگفت انگيز است.» او اضافه مي کند: « اگر چه اين تغييرات، نقش بسيار مهم را در پنهان شدن يا آميختن آنها با محيط اطرافشان ايفا مي کند ولي اين اتفاق بيشتر وقت ها به منظور شناسايي دشمن به وقوع مي پيوندد. »

توضیح عمده : مجموعه گورستان و زیاتگاه خالد نبی در یک منطقه کوهستانی و در فاصله ۹۰ کیلو متری شمال شرق شهرستان گنبد کاووس و ۵۵ کیلو متری شمال شرق شهرستان کلاله و ۶ کیلومتری روستای گچی سو – نزدیک آی تمر از توابع بخش مراوه تپه و بر فراز قله کوه گوگجه داغ واقع شده‌است.

قله کوه گوگجه داغ که در بین مردم به قله «قدرت» نیز معروف است، حدود ۷۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. رشته کوه گوگجه داغ از مشرق به کوه‌های بابا شملک و از شمال و غرب و جنوب به هزار دره اطراف پیوسته‌است.

راه ارتباطی زیارتگاه خالد نبی کوهستانی بوده، ولی از طریق کلاله و تمرقره قوزی تا آن محل راه دشواری نیست. بدلیل دوری راه و فقدان وسیله نقلیه و کمبود تسهیلات رفاهی در محل و همچنین گرمای شدید تابستان و سرمای زمستان، بهترین زمان برای انجام دینی و زیارت ماه‌های فروردین و اردیبهشت است.

در نزدیکی و پایین تر از بقعه خالد نبی، بقعه‌های عالم بابا و چوپان عطا و دره‌ای بنام پنج شیر و همچنین چشمه خضر دندان قرار دارند. طبق روایات رایج بین اهالی، عالم بابا پدر همسر خالد نبی و چوپان عطا، شبان خالد نبی یا یکی از اولیای گمنام و یا یکی از همرا هان وی بوده‌است، که همگی آنها مورد توجه واحترام ترکمن‌ها می‌باشند.

در قسمت شرق بقعه چوپان عطا و پیوسته به آن و بر روی یک رشته تپه ماهورهای خاکی که ارتفاع آنها به مراتب کمتر از ارتفاع محل مرقد خالد نبی است، گورستان عظیمی دیده می‌شود که حدود ۶۰۰ سنگ مزارهای استوانه‌ای تا ارتفاع حداکثر ۲ متر در آن دیده می‌شود.[۱]

معرفی به صورت کلی : جزیره ایستر (در زبان پولی‌نزیایی: راپا نوئی («راپای بزرگ»))، (در اسپانیایی: Isla de Pascua) جزیره‌ای است در اقیانوس آرام جنوبی متعلق به کشور شیلی. این جزیره با اینکه ۳٬۵۱۵ کیلومتر (۲٬۱۸۵ مایل) در غرب خاک اصلی شیلی قرار گرفته اما استانی جدا از منطقه والپارائیسو (Valparaíso) شیلی بشمار می‌آید. نزدیکترین جزیره همسایه با جزیره ایستر به نام سالائی گومز (Sala-y-Gomez) که در ۴۰۰ کیلومتری شرق ایستر قرار دارد نیز جزء همان منطقه و استان بشمار می‌آید. نزدیکترین جزیره مسکونی به ایستر جزیره پیت‌کرن است که در ۲٬۰۷۵ کیلومتری (۱٬۲۹۰ مایلی) غرب ایستر قرار دارد. مساحت جزیره ۱۶۳٫۶ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳٬۷۹۱ نفر است (سرشماری ۲۰۰۲م). ۳٬۳۰۴ نفر از جمعیت جزیره در مرکز آن شهر هانگا روآ زندگی می‌کنند.جزیره ایستر بویژه بخاطر تندیس‌های ۴۰۰ ساله عجیب باستانی خود معروف است. به این تندیس‌ها که در راستای کرانه دریا به خط ایستاده‌اند موآی گفته می‌شود.