سی چه ؟

dastmal ke beshet dadam koooo

شرمنده کردی داش محمد.

دشمنت شرمنده حرف بگو تا برات جمله بسازم ، فعلا برم بخوابم
شبت به خیر

از اين شب هاي بي پايان،
چه مي خواهم به جز باران
که جاي پاي حسرت را بشويد از سر راهم
نگاه پنجره رو به کوير آرزوهايم
و تنها غنچه اي در قلب سنگ اين کوير انگار روييده...
به رنگ آتشي سوزان تر از هرم نفسهايت،
دريغ از لکه اي ابري که باران را
به رسم عاشقي بر دامن اين خاک بنشاند
نه همدردي،
نه دلسوزي،
نه حتي ياد ديروزي...
هوا تلخ و هوس شيرين
به ياد آنهمه شبگردي ديرين،
ميان کوچه هاي سرد پاييزي
تو آيا آسمان امشب برايم اشک مي ريزي؟

موچه هه مرده بود ... خودم کشته بودمش بعد عاشقش شدم

حالا آرمان ، نمی دونستی اشتمباخ چیه که ما گیر ندادیم داری حس مارو مسخره می کنی

چرا بابا...فک کنم 13 ..14 سال پیش زنگ هنر استفاده میکردم...ولی هیچ حسی به من نمیداد

یکی از تراانه های محسن نامجو.منظورش تنهاا حامله باکره تاریخه بشره.

آهان ،اوکی

خیلیی آقاییییی

قربونت برای سین هم اگه چیزی پیدا به ذهنم رسید منویسم خطاب میزنم کلمه بعدیت را هم بنویسی

نام من عشق است،
مي شناسيدم؟
زخمي ام زخمي سراپا،
مي شناسيدم؟
با شما طي کرده ام راه درازي را خسته ام خسته،مي شناسيدم؟
اين زمان گرچه ابري پوشانيده است رويم من همان خورشيد تابانم،
مي شناسيدم؟
اين چنين بيگانه از من روي بر نگردانيد،
در کف فرهاد تيشه من نهادم، منمن همان مهربان سالهاي دورم رفته از يادتان يا،
مي شناسيدم؟
نام من عشق است،

شعر من چه ربطی داشت