بیا ..

بیا کمی

فقط کمی

ارام و عاشقانه

در بودنم

فقط بغلم کن .. همین ..

مثلِ خواب
مثلِ خیالِ
مثل خودت

کبوتر‌ها کجا لانه دارند
که هر وقتِ خدا
که ... هر ... وقت ... خدا
حرفِ آمدن که می‌‌شود
پر ر ر ر ر می‌‌کشند
پر می‌‌کشند... چه میدانم ... لابد زیر آسمانِ همان خدا

راستی‌ که
بامِ خانه ی ما
چه بی‌ کبوتر است..

هیچ کبوتری مرا یاد تو نمی‌‌اندازد..
همه پرواز‌ها اما چرا..

خفاش ها......نه.....خفاش ها که درک نور ندارند!
درختان....نه.....درختان خود درگیر ریشه هاشان بودند!
مرداب....نه.......مرداب آبیست که برای همیشه مرده است!
پس چه کسی نور را دید؟
وجودی پاک که غرق در هیاهوی سجده ی نور بود!
وجودی پاک! او دیگر کیست؟
او کسی است...که در آن واحد تاریکی ونور رادید...وبا وجود کمی نور
به سوی نور شتافت!

با دســـت خــط تــــو
نامـــه ای بـــرای خود
نوشــــتــم
و چند کوچه
بالاتــــر
پست کردم برای خودم
.
.
پست چی به دنبال
فرستنده ی نامه می گشت ،
آشــــــــــفــــــــتـــــــــــــــــــــــه....

ومن
میخواهم زیر باران بروم

من ساده !!
درست ميگفتي ......بت از سنگ تراشيده ميشه!!
قلب سنگي!!

شنیدم وقتی میرفتی

رد پایت را پاک میکردی!!!!!!!!!!

بیخیال...

من دنبال دلت بودم

وقتی دلت بامن نیست,

برو خوش باش...

چه فرقی میکند کجا باشی!!