گرچه اینجا نیستی

هرجا می روم

یا هرکاری می کنم

صورت تو را در خیال می بینم

و دلم برایت تنگ می شود

دلم برای همه چیز گفتن با تو تنگ می شود

دلم برای همه چیز نشان دادن به تو تنگ می شود

دلم برای چشمهایمان تنگ می شود که

پنهانی به هم دل می دادند

دلم برای نوازشت تنگ می شود

دلم برای هیجانی که باهم داشتیم تنگ می شود

دلم برای همه چیز که باهم سهیم بودیم تنگ می شود

دلتنگی برای تو را دوست ندارم

احساس سرد و تنهایی است

کاش می توانستم با تو باشم

همین حالا

تا گرمای عشق ما

برف های زمستان را آب کند

اما چون نمی توانم

همین حالا با تو باشم

ناچارم به رویای زمانی که

دوباره با هم خواهیم بود

قانع باشم

مرغ مهتاب می خاند..

ابری در اتاقم میگرید..

گل های چشم پشیمانی می شکفد......

شب سردی ست و من افسرده

راه دوری ست و پایی خسته.. تیرگی هست و چراغی مُرده...

میکنم تنها از جاده عبور..

دور ماندند ز من آدم ها...

سایه ای از سر دیوار گذشت

غمی افزود مرا بر غم ها....

فکر تاریکی و این ویرانی..

بی خبر آمد.. تا با دل من

قصه ها ساز کند..پنهانی...

نیست رنگی که بگوید با من...

اندکی صبر سحر نزدیک است....

هردم این بانگ برآرم از دل

وای این شب

چقدر تاریک است.....

خنده ای کو که به دل انگیزم..

قطره ای کو که به دریا ریزم..

صخره ای کو که بدان آویزم...

مثل این ست که شب

نمناک است....

دیگران را هم غم هست به دل..

غم من لیک غمی غمناک است.......

"سهراب سپهری"

محمد

(: . . .

شبت زیبا و آرام