كتابخانه ملي رشت يكي از قديمي‌ترين كتابخانه‌هاي عمومي ايران است كه به ابتكار و هزينه مردم ساخته شده و فعاليت مي‌كند.
در خردادماه 1306ش. چند تن از دانش‌دوستان شهر رشت، با هدف اعتلاي دانش مردم و ارتقاي سطح فرهنگ عمومي، جمعيتي را به‌نام "جمعيت نشر فرهنگ گيلان" بنيان نهادند كه يكي از هدف‌هاي اصلي آن تأسيس كتابخانه بود.
عمليات ساختماني طي نشيب و فرازهايي تا 1313 به‌طول انجاميد و همزمان با برگزاري هزاره فردوسي، ساختمان كتابخانه افتتاح شد.
تعداد كتاب‌ها در روز افتتاح 1759 جلد بود و همه آنها اهدايي اعضاي جمعيت و افراد نيكوكار شهر بود. نخستين رئيس كتابخانه، محمدعلي پيربازاري، از مجاهدان نهضت جنگل و همرزم ميرزاكوچك جنگلي بود كه در آن وقت رياست مريضخانه ملي (بيمارستان پورسيناي فعلي) را نيز برعهده داشت.
در شهريور 1320، در زمان اشغال شهر توسط روس‌ها، ساختمان كتابخانه نيز به تصرف آنها درآمد و براثر بي‌مبالاتي سربازان روسي، بسياري از منابع كتابخانه، به‌ويژه بخشي از روزنامه‌هاي گيلان، از ميان رفت. بعد از رفتن روس‌ها، چندي هم ساختمان كتابخانه در اشغال قمارخانه‌اي به‌نام "كلوپ شاهپور" بود تا آنكه با مساعي بهاءالدين املشي، از بنيان‌گذاران اوليه كتابخانه، از تصرف قمارخانه‌دار درآمد و در خدمت مردم قرار گرفت. در دي‌ماه 1329، شهرداري قطعه زمين كوچكي از باغ پشت ساختمان خود را به كتابخانه داد تا در آن مخزن‌نسوز احداث كند.
در 1346، مجددآ 220 مترمربع زمين حاشيه خيابان به كتابخانه داده شد تا از آن براي ساختن يك تالار استفاده شود. بالاخره در 1370 كتابخانه موفق شد با كمك مردم و دولت طبقه ديگري بر بناي كتابخانه بيفزايد و تالار بزرگ و مناسبي به گنجايش 300 صندلي احداث كند.
كتابخانه ملي رشت هم اينك در سه طبقه با زيربنايي نزديك به 2000 مترمربع و تعداد 14000نسخه کتاب و دو تالار بزرگ خواهران و برادران !!!؟ با گنجايش 550 صندلي در مركز شهر رشت داير است.

باش ناهار بخور