مُدَتهآست #چـــِهرِه اَت رآ عآشــِقآنه دَر #ذِهنَم #نَقّآشی میُكَنم كآرم رآ خوب بَلدَم #هیـــــــــــــــــس بیِـــِن خودمِآن بآشَد بَدجور سرَ كِشیَدن #چِشمآنتَ گیر كَرده اَم!

در ميان باديه بنشسته فرد
ساخته بر ريگ ز انگشتان قلم
مي زند حرفي به دست خود رقم
گفت اي مفتون شيدا چيست اين
مي نويسي نامه سوي كيست اين
هرچه خواهي در سوادش رنج برد
تيغ صرصر خواهدش حالي سترد
كي به لوح ريگ باقي ماندش
تا كسي ديگر پس از تو خواندش
گفت شرح حسن ليلي مي دهم
خاطر خود را تسلي مي دهم
مي نويسم نامش اول، وز قفا
مي نگارم نامه عشق و وفا
نيست جز نامي از او در دست من
زان بلندي يافت قدر پست من
ناچشيده جرعه اي از جام او
«عشقبازي مي كنم با نام او»

برای زیستن دو قلب لازم است

قلبی که دوست بدارد، قلبی که دوستش بدارند

قلبی که هدیه کند

قلبی که بپذیرد

قلبی که بگوید

قلبی که جواب بگوید

قلبی برای من، قلبی برای انسانی که من می‌خواهم

تا انسان را در کنار خود حس کنم.

دریاهای چشم تو خشکیدنی است

من چشمه‌ئی زاینده می‌خواهم

پستان‌هایت ستاره‌های کوچک است

آن سوی ستاره من انسانی می‌خواهم

انسانی که مرا برگزیند

انسانی که من او را برگزینم

انسانی که به دست‌های من نگاه کند

انسانی که به دست‌هایش نگاه کنم

انسانی در کنار من

تا به دست‌های انسان نگاه کنیم

انسانی در کنارم، آینه‌یی در کنارم

تا در او بخندم، تا در او بگریم.



خدایان نجاتم ندادند

پیوند ترد تو نیز

نجاتم نداد.

نه پیوند ترد تو

نه چشم‌ها و نه پستان‌هایت

نه دست‌هایت

کنار من قلبت آینه‌یی نبود

کنار من قلبت بشری نبود...

" احمد شاملو "

ما #نسلی هستیم #آرمان #گرا ... که به #رستگاری #اعتقاد داریم ...

الطاف خفیه خدا شامل ماست

صد شکر ولای مرتضی در دل ماست
در روز جزا که توشه از ما خواهند

حب علی و آل علی حاصل ماست

پدر روزنامه میخواند

اما پسر کوچکش مزاحمش می شد

پدر صفحه ای از روزنامه با عکس نقشه جهان قطعه قطعه کرد

به پسر داد و گفت:ببینم میتوانی جهان را دقیقا همان طور که

هست بچینی؟

میدانست پسرش تمام روز گرفتار اینکار است

اما یک ربع بعد پسر با نقشه کامل برگشت

پدر پرسید: جغرافی بلدی؟ چگونه این نقشه را چیدی؟

پسر گفت: نه!

پشت این صفحه عکس یک آدم بود

وقتی آن آدم را دوباره ساختم، دنیا را هم ساختم!

یک استکان چای مهمان منی...

کنار پنجره بخار گرفته، وقت تنهایی.......

نوش جانت، چای رفاقت همیشه تازه دم است...

کسـی چــه مـی دانــد

شایــد دست هـایـت را در جیبـم جـا گذاشتــه ای

کــه همیشـه در میــان آن بـه دنبـال چیــزی مـی گـردم!