دوره - Donbaler

گـلـپــری

در دوره

دهانت بوی سادگی میداد ، از بس سعی کردی کودکیت را ببلعی...

ديدگاه

2

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 24 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

کشف اينکه تنها بودن چقدر مي‌تواند عدم تنهايي و دلتنگي باشد چه شگفتي دوست‌داشتني است.

ديدگاه

3

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 25 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

در تمناي نگاهت بي قرارم تا بيايي / من ظهور لحظه ها را مي شمارم تا بيايي///خاک لايق نيست تا به رويش پا گذاري / در مسيرت جان فشانم گل بکارم تا بيايي.

ديدگاه

5

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 26 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

حالمان بد نيست غم کم مي خوريم کم که نه! هر روز کم کم مي خوريم

ديدگاه

5

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 26 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

کشف اينکه تنها بودن چقدر مي‌تواند عدم تنهايي و دلتنگي باشد چه شگفتي دوست‌داشتني است.

ديدگاه

3

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 26 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

مردی نزد روانپزشک رفت و از غمی که در سینه داشت سخن گفت. روان پزشک پاسخ داد : در شهر دلقکی ست که مردم را میخنداند و شاد میکند نزد او برو تا غم خود را فراموش کنی ، مرد لبخند تلخی زد و گفت : من همان دلقکم

ديدگاه

6

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 27 دقيقه قبل

این ارسال را بازنشر کرده است.

گـلـپــری

در دوره

صدها راه برای پند و اندرز دادن وجود دارد اما بیشتر بدترین گونه آن که همان رو راست گفتن است را برمی گزینیم . . .

ديدگاه

4

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 35 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

ناتوان ترین آدمیان، آنانی هستند که نیروی بدنی خویش را به رخ دیگران می کشند . . .

ديدگاه

4

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 35 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

آنقدر بزرگ و گرفتار شده ایم که یادمان می رود توپمان در حیاط شبها تنها می ترسد ویادمان رفته که مدادهای سیاه و سفید که هرگز تراشیده نشدند پدر مادر ده مداد رنگی دیگر هستند که ما همیشه تراشیده ایم وکوچک شده اند . اما از شما چه پنهان گاهی آنقدر کودک می شوم که یادم می‌رود بزرگ شده ام و هنوز عروسکهایم سر تاقچه ی زندگیم خاله بازی می کنند ، هنوز در مراسم تدفین گنجشکها شرکت می کنم و باران پا برهنه تمام کودکی را درمن می دود ...

ديدگاه

4

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 39 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

هی فلانی زندگی شاید همین باشد یک فریب ساده و کوچک آن هم از دست عزیزی که زندگی را جز برای او وجز با او نمی خواهی !

ديدگاه

4

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 43 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

اگه قلبمو شکستی به فدای یک نگاهت این منم چون گل پرپر که نشستم سر راهت تو ببین غبار غم رو که نشسته بر نگاهم اگه من نمردم از عشق تو بدون که رو سیاهم اگه عاشقی یه درده ، چه کسی آن درد رو ندیده تو بگو کدوم عاشق . رنج دوری نکشیده اگه عاشقی گناهه ما همه غرق گناهیم میون این همه آدم . یه غریب و بی پناهیم تو ببین به جرم عشقت . پر پروازمو بستند تو ندیدی من مغرور چه بی صدا شکستم چه بگم وقتی که عاشق . زخمی تیغ هلاکه همه بال و پر زدن هاش رقص مرگی روی خاک

ديدگاه

4

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 44 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

بعلاوه خدا باشی ، منهای هر چیزی زندگی می‌کنی . .

ديدگاه

5

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 50 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

دلم می خواد یه آشنا قصه ی پروازو بگه که تشنه ی شنیدنم دلم می خواد گلپونه و نرگس شیراز بیاره هر کی میاد به دیدنم

ديدگاه

5

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 51 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

محبت به نامرد ، کردم بسی محبت نشاید به هر نا کسی تهی دستی و بی کسی درد نیست که دردی چو دیدار نامرد نیست

ديدگاه

4

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 51 دقيقه قبل

گـلـپــری

در دوره

می خواهد اما نمی تواند، و به یاد می آورد روزی را که می توانست اما نخواست.”

ديدگاه

5

15 سال و 2 ماه و 20 روز و 23 ساعت و 54 دقيقه قبل

شناسه	293
وضعیت	فعال - گروه عادی - دارای مالک
دسترسی	گروه عمومی - ارسال توسط اعضا
موضوع	گوناگون
ارسال	61575 پست
عضو	1104 کاربر
طرفدار	111 کاربر

بر مبنای تعداد کاربر	رتبه 3
بر مبنای تعداد هوادار	رتبه 4
بر مبنای تعداد ارسال	رتبه 1

جهت عضويت در Donbaler و دنبال کردنِ دوره تمايل داريد ؟!

جزئیات گروه

رتبه گروه

کاربران گروه

مدیران گروه

برچسب‌های کاربری

دهانت بوی سادگی میداد ، از بس سعی کردی کودکیت را ببلعی...

کشف اينکه تنها بودن چقدر مي‌تواند عدم تنهايي و دلتنگي باشد چه شگفتي دوست‌داشتني است.

در تمناي نگاهت بي قرارم تا بيايي / من ظهور لحظه ها را مي شمارم تا بيايي///خاک لايق نيست تا به رويش پا گذاري / در مسيرت جان فشانم گل بکارم تا بيايي.

حالمان بد نيست غم کم مي خوريم کم که نه! هر روز کم کم مي خوريم

کشف اينکه تنها بودن چقدر مي‌تواند عدم تنهايي و دلتنگي باشد چه شگفتي دوست‌داشتني است.

صدها راه برای پند و اندرز دادن وجود دارد اما بیشتر بدترین گونه آن که همان رو راست گفتن است را برمی گزینیم . . .

ناتوان ترین آدمیان، آنانی هستند که نیروی بدنی خویش را به رخ دیگران می کشند . . .

هی فلانی زندگی شاید همین باشد یک فریب ساده و کوچک آن هم از دست عزیزی که زندگی را جز برای او وجز با او نمی خواهی !

بعلاوه خدا باشی ، منهای هر چیزی زندگی می‌کنی . .

دلم می خواد یه آشنا قصه ی پروازو بگه که تشنه ی شنیدنم دلم می خواد گلپونه و نرگس شیراز بیاره هر کی میاد به دیدنم

محبت به نامرد ، کردم بسی محبت نشاید به هر نا کسی تهی دستی و بی کسی درد نیست که دردی چو دیدار نامرد نیست

می خواهد اما نمی تواند، و به یاد می آورد روزی را که می توانست اما نخواست.”