ارتحال یکی از مناسبت های مهم درتقویم ما ایرانی ها میباشدکه باعث ازدیاد عشق و حال میشود به عنوان مثال من و مامان و بابا به اتفاق عمه اینها به دلیل اهمیت ارتحال ازیک هفته قبل به پیشواز یا استقبال از این موضوع مهم رفتیم مثل ام البنین و محمد طاها بچه های همسایه روبروییمون که با مامان وباباشون به استقبال ماه رمضان میروند مامان و بابا هم برای پیشواز رفتن مثل عمه اینها از یکهفته قبل مرخصی گرفتند وبه شمال رفتیم بابا گفت چون همه میخواهند به پیشواز بروند و بنزین هم که گران شده است باید قید چالوس و جاده چالوس را بزنیم برای همین از جاده قزوین به سمت رشت راه افتادیم و از رشت به لاهیجان رفتیم جای شما خالی تله کابین باحالی دارد فقط مثل بنزین کمی گران است دوسه روزی در لاهیجان ماندیم وسری هم به شهسوار و دوهزار وسه سه هزار زدیم بعد رفتیم سمت فومن و ماسوله و قلعه رود خان و امامزاده ابراهیم را زیارت کردیم یکی دوروز در ساحل گیسوم اقامت کردیم و سری هم به آبشار ویسادار زدیم که خیلی زیبا بود .فرداش به طالش رفتیم و سورتمه سوار شدیم و شب را در ویلاهای ساحل قوروق گذراندیم بعد به سمت استارا راه افتادیم و چون هوا ابری بود منظره گردنه حیران را نتوانستیم از قلم بیاندازیم فرداش برگشتیم انزلی و با قایق رفتیم تا اخر مرداب . بابام توی انزلی گفت ارتحال ما تکمیل شده و به اخر رسیده و باید برگردیم تهران یکی دوروز هم از ارتحال خستگی بدر کنیم .عصرشنبه هم برگشتیم تهران که هوا خیلی خاک داشت انگار یک عده زیادی
خاک برسر شده بودند بابام گفت بعضی ها همیشه دوست دارند خاک برسر باشند من منظورش را نفهمیدم ولی مامان بهش گفت زشته جلوی بچه .من معنی خیلی چیز ها رانمی دانم یکیش
همین کلمه ارتحاله که فکر میکنم در هفته گذشته معنی آن را فهمیدم .

injuri dirtar pir mishan

اخيييييي

بچشون چي ميشه؟

باران و چتر و شال و شنل بود و ما دو تا…


جوی و دو جفت چکمه و گِل بود و ما دو تا…


وقتی نگاه من به تو افتاد، سرنوشت


تصدیق گفته‌های «هِگِل» بود و ما دو تا…


روز قرارِ اوّل و میز و سکوت و چای


سنگینی هوای هتل بود و ما دو تا


افتاد روی میز ورق‌های سرنوشت


فنجان و فال و بی‌بی و دِل بود و ما دو تا


کم‌کم زمانه داشت به هم می‌رساندمان


در کوچه ساز و تمبک و کِل بود و ما دو تا…


تا آفتاب زد همه جا تار شد برام


دنیا چه‌قدر سرد و کسل بود و ما دو تا،


از خواب می‌پریم که این ماجرا فقط


یک آرزوی مانده به دِل بود و ما دو تا…

من به درماندگی صخره و سنگ

من به آوارگی ابر و نسیم

من به سرگشتگی آهوی دشت

من به تنهایی خود می مانم

من در این شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی

گیسوان تو به یادم می آید

من در این شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی

شعر چشمان تو را می خوانم

چشم تو چشمه شوق

چشم تو ، ژرف ترین راز وجود

برگ بید است که با زمزمه جاری باد

تن به وارستن عمر ابدی می سپرد

تو تماشا کن

که بهاری دیگر

پاورچین پاورچین

از دل تاریکی میگذرد

و تو در خوابی

و پرستو ها خوابند

و تو می اندیشی

به بهاری دیگر

و به یاری دیگر

نه بهاری

و نه یاری دیگر

- حیف

اما من و تو

دور از هم می پوسیم

غمم از وحشت پوسیدن نیست

غمم از زیستن بی تو در این لحظه پر دلهره است

دیگر از من تا خاک شدن راهی نیست

از سر این بام

این صحرا

این دریا

پر خواهم زد

خواهم مرد

غم تو این غم شیرین را

با خود خواهم برد

من ازش خوشم نمیاد