شباش میشه پُرِ کابوس . . .

نفســاش میشـه بُغض . . .

"قسمتي از نامه ي احمد شاملو به آيدا"

اگر زمان و مکان در اختیار ما بود


ده سال پیش از طوفان نوح عاشقت می‌شدم


و تو می‌توانستی تا قیامت برایم ناز کنی


یک‌ صد سال به ستایش چشمانت می‌گذشت


و سی هزار سال صرف ستایش تنت


و تازه


در پایان عمر به دلت راه می‌یافتم. . .

------------
"شاملو"

اي دير يافته با تو سخن مي گويم
به سان ابر که با توفان
به سان علف که با صحرا
به سان باران که با دريا
به سان پرنده که با بهار
به سان درخت که با جنگل سخن مي گويد
زيرا که من
ريشه هاي تورا دريافته ام
زيرا که صداي من
با صداي تو آشناست.. .
----------
احمد شاملو

زندگي با من كينه داشت
من به زندگي لبخند زدم
خاك با من دشمن بود
من بر خاك خفتم
چرا كه زندگي سياهي نيست
چرا كه خاك خوب است ...
-------------

"شاملو"