زمان نمي گذرد ؛عمـر ره نمي سپرد

صــداي ساعت شماطه بانگ تکرار است

نه شنبــه هست ونه جمعـــه

نه پار و پيرار است

جوان و پير کدام اســــت ؟ زود ودير کدام ؟

اگر هنوز جوان مانده اي به آن معناست

که عشق را به زواياي جان صلا زده اي

ملال پيري اگر مي کشد تو را پيداست

که زير سيلي تکرار

دست وپا زده اي

زمان نمي گذرد

صداي ساعت شماطه بانگ تکرار است

خوشا به حال کسي که لحظه لحظه اش از عشق سرشار است

من روز خویش را

با آفتاب روی تو

کز مشرق خیال دمیده ست

آغاز می کنم

من با تو می نویسم و می خوانم

من با تو راه می روم و حرف می زنم

وز شوق این محال:

که دستم به دست توست!

من

جای راه رفتن

پرواز می کنم!

آن لحظه ها که مات

در انزوای خویش

یا در میان جمع

خاموش می نشینم:

موسیقی نگاه تو را گوش می کنم

گاهی میان مردم

در ازدحام شهر

غیر از تو

هر چه هست فراموش می کنم...

به تو گفتم حذر از عشق ندارم.گذر از پيش_ تو هرگز نتوانم..نتوانم!