با فرار مهدوی کیا

koda kone haminjoori edame bede...khaste shodam inqad natije nagereft timam

دلت خطاب می خواد

اینم تیشین

هیج وقت دستبند سبزی را که به حمایت از من و دیگر هموطنانت به مچت بستی فراموش نمیکنم ♥♥♥♥

♥♥♥بنویسید علی کریمی، بخوانید عشق، معرفت، جوانمردی، زیبایی، دوست داشتن، و هرچیزه خوبی که به ذهنتون میرسه.♥♥♥


♥♥♥♥♥خورشید غروب میکند در دیار مردمان سنگدل
که به ناچیز میفروشند شرافت و عزت را..
مردمانی که تنها دست آورد قرنشان
آویزان کردن پرده ریا از پشت پرچین هراس است
دیاری که در آن کلاغ، عقاب میشود
و شیر زخمی و خسته، تکیه زده بر کنده درختی پیر
فقط نگاه میکند، درد میکشد، و سکوت میکند...
در همان دیار تلخکامگی ها،
پشت به آن باغ تهی از دروغ
مردی با یک پرچم سرخ...
و با دلی به وسعت هزار دشت شقایق از شرافت میگوید
که نمیدهدش به هزار رنگینگی دنیا
مردی میگوید از حقیقت و آزادی،
مردی که محبت میدهد به جای واژه واژه توهین و افترا...
مردی که جادو میکند غم تنهایی کودکان بی پدر را
به وسعت مهربانی یک همنشینی ساده،
و شاید عشق به یک توپ چلتکه..
آری... تلخ است، طعم زندگی در قفس کرکس ها
ولی زیباست به تماشای چنین گلی نشستن
تقدیم به علی کریمی، باشد که از خجالتت هر چند اندک بیرون اومده باشیم... امیدوارم که این شعر به دستت برسه.. تصور دنیای بدون مردی مثل تو.. شاید پایان مردونگی باشه ♥♥♥♥♥

8