به بارانی ... که از ابر تو ببارد ...

كاش رسيده باشد....

رسول یونان

بانو مریم حیدرزاده..

دوباره خطبه بخوان، ای مرد
دوباره خطبه بخوان، ای یار
دوباره شور و حلاوت بخش
به جمعه های کسالت بار
دوباره اسب سخن ،زین کن
که سخت تشنۀ تدبیریم
بفکر چاره و مرهم باش
که زخم خوردۀ تزویریم
اگرچه با تو شکایت ها
هنوز، در دل ما باقیسیت
درین هجوم ستم با تو
گلایه، شرط مروّت نیست
چه جای شکوه که می دانم
تویی که با خبر از دردی
تویی که با همه ناکامی
هنوز یار جوانمردی
سخن به مدح نمی گویم
خدا ز صدق من، آگاه است
چه جای مدح؟ که از هر سو
هزار حادثه در راهست
چه گرگها ، که کمین کردند
چه شیرها ، که به زنجیرند
چه مارها که رها هر سو
چه بالها، که زمین گیرند
چه در پی است؟ خدا داند
اگر تو چاره نیندیشی
به انقلاب،به جمهوری
اگردوباره نیندیشی.
عدو از آن سبب از هر سو
کنون شکست تو را خواهد
که چشم زخم وطن، امروز
شفای دست تو را خواهد
دوباره خطبه بخوان تا خلق
شود دوباره سراپا گوش
دوباره رشک برد دشمن
شود شغال و زغن، خاموش.
ز کنج خانه، برون آور
سرآمدان و دلیران را
نشان دوباره بر انگشتر
نگینِ خاتم ایران را
گره ز تفرقه یاران
تویی که ، بازتوانی کرد
به فکر چاره و مرهم باش
دوباره خطبه بخوان ای مرد.....