«در تمام این سال­ها، مجموعه‎ای از دسیسه‎ها و عملیات خراب­کاری، براندازی و تجاوز ، بدون وقفه ادامه داشت. هیچ شیوه و روش هر چند غیر قانونی و ناجوانمردانه‎ای وجود ندارد که آمریکا علیه کشور ما به کار نبرده باشد. چرا امپریالیست­ها به این کارها دست می‎زنند؟ آنها حافظ چه کسانی بودند و چه چیزی را در کشور ما می‎خواستند پاسداری کنند؟ پاسخ این است: پاسداری از تسلط سرمایه بیگانه بر منابع طبیعی ما، ثروت ما و ثمرۀ خلق ما، پاسداری از حکومت­های فاسد و خون­خوار و خدمت­گزار منافع امپریالیست­ها، پاسداری از نظم دهقانان بدون زمین، کارگران استثمار شده، مردم بی­سواد و بی‎امید، کودکان محروم از پزشک و معلم، مردم بیمار محروم از مراقبت­های پزشکی، پدران محروم از کار، صدها هزار تن از مادرانی که اغلب چاره‎ای جز فحشاء نداشتند، تبعیض نژادی، نابرابری زنان و فقر زندگی مردم در ایام پیری ، قمارخانه‎ها، فساد، هرزگی، حمام خون­های سیاسی.
کوبا امروز، تنها کشور در نیمکرۀ غربی است که از بی­کاری، بی­سوادی، فقر، فحشا، قمار، و تبعیض نژادی در آن خبری نیست، کشوری دارای بالاترین شاخص تکامل در بهداشت عمومی، آموزش و پرورش، فرهنگ و ورزش در تمام قارۀ آمریکا. ما خود طراح توسعه و تکامل خود هستیم و پیشرفت اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی مردم فقط به ما بستگی دارد. مشکلات ما هم همان مشکلات عینی هر کشور در حال توسعه دیگر جهان است . اما ما توانائی آن را داریم که آیندۀ خود را به نحو دل­خواه، شکل دهیم، حتی اگر چنین آینده‎ای ساده و بی‎زرق و برق باشد، اما بی‎تردید، سرشار از آزادی و شرف خواهد بود».

چگوارا یک مارکسیست انسانگرا بود
یاد گلسرخی افتادم که همین جمله چگوارا رو تکرار کرد و امان نامه شاه رو امضا نکرد

به یاد می آورم
امید به آینده
اندوهِ آدمی را می شویَد.

همه چیز
در حالِ تکامل است،
قاعده قصه همین است
حلاوت حیات وُ
ترانه هستی
همین است.

به یاد می آورم
انگار همین دیروز بود
آسمانِ هاوانا آبی بود
برای کارگران
از رهاییِ دربندماندگان سخن می گفتم.

حالا
اینجا
باران از سفر بازمانده
زمین، شُسته
شوق، کامل
دامنه ها، سرسبز
و شادمانی
مشغولِ زری بافیِ لحظه به لحظه زندگی ست.
و این همه
زیرِ نورِ وِلَرمِ آفتاب وُ
آواز پرنده می گذرد.

شُکوهِ آدمی
حلاوتِ حیات
ترانه هستی... !

هستی همین است وُ
قاعده قصه همین!

>> یکی دیگر از اهداف راه اندازی این وبلاگ زنده نگه داشتن اندیشه های چگواراست . آمریکا و سازمان سیاه اگر چه ارنستو چگوآرا و جسم او ار در خاک دفن کردند ولی نمیدانستند که اندیشه های او پس از 40 سال هم باقی مانده. همینطور که فرزند جلاد چگوارا می گوید : 4 دهه از زمانی که پدرم کوشید تا یک رویا را نابود کند گذشت، و چه بازگشت و نبرد دیگری را برد. به او ماریو تران پیر چشمهایش را برای دیدن رنگ آسمان و جنگلها و خنده نوه هایش هدیه داد <<