در شب تیره
پشت تپه شن
در میان کویر ، در بَرَهوت
نیمه یی تن به توده خاک
نیمه یی تکیه داده بر تپه
مانده در زیر آسمان
مبهوت !

#حمید_مصدق - از مجموعه #شعر #شیر_سرخ - #ستاره_در_برکه

سلام آینور

دل وحشت زده در سینه من می لرزید
دست من ضربه به دیوار زندان کوبید
ای همسایه زندانی من
ضربه دست مرا پاسخ گوی
ضربه دست مرا پاسخ نیست
تا به کی باید تنها تنها
وندر این زندان زیست ؟؟؟
ضربه هر چند به دیوار فرو کوبیدم
پاسخی نشنیدم
سال ها رفت که من
کرده ام با غم تنهایی خو
دیگر از پاسخ خود نومیدم
راستی هان
چه صدایی آمد ؟
ضربه ای کوفت به دیواره زندان دستی ؟
ضربه می کوبد همسایه زندانی من
پاسخی می جوید
دیده را می بندم
در دل از وحشت تنهایی او می خندم

زير خاكستر ذهنم باقي ست

آتشي سركش و سوزنده هنوز

يادگاري است ز عشقي سوزان

كه بودم گرم و فروزنده هنوز

عشقي آنگونه كه بنيان مرا

سوخت از ريشه و خاكستر كرد

غرق درحيرتم از اينكه چرا

مانده ام زنده هنوز

گاهگاهي كه دلم مي گيرد

پيش خودم مي گويم

آن كه جانم را سوخت

ياد مي آرد از اين بنده هنوز

سخت جاني را ببين

كه نمردم از هجر

مرگ صد بار به از

بي تو بودن باشد

گفتم از عشق تو من خواهم مرد

چون نمردم هستم

پيش چشمان تو شرمنده هنوز

گرچه از فرط غرور

بعد تو ليك پس از آنهمه سال

كس نديده به لبم خنده هنوز

گفته بودند كه از دل برود يار چو از ديده برفت

سالها هست كه از دديه من رفتي ليك

دلم از مهر تو آكنده هنوز

دفتر عمر مرا

دست ايام ورقها زده است

زير بار غم عشق

قامتم خم شد و پشتم بشكست

در خيالم اما

همچنان روز نخست

تويي آن قامت بالنده هنوز

در قمار غم عشق

دل من بردي و با دست تهي

منم آن عاشق بازنده هنوز

آتشي عشق پس از مرگ نگردد خاموش

گر كه گورم بشكافند عيان مي بينند

زير خاكستر جسمم باقي است

آتش سركش و سوزنده هنوز