مختصرحرفی که دراشعارمن گنجیده است
صحبت قلبی است کزاین مردمان رنجیده است

من ندانم باکه گویم این سخن ؛فرهادمن
کس نباشد بشنود یک لحظه این فریاد من

من همی دانم که خود ازمردمان رنجیده ای
عشق ونفرت درترازوی دلت سنجیده ای

دیشب اندرشعرخود عذری زمن طالب شدی
خجلتم دادی وبر سلطان دل غالب شدی

گفتی از غمگینیت غم بر دلم افزون شود
این سخن گفتی؛نگفتی اشک من چون خون شود؟

آرزو دارم که بینم چهره ات گلگون شود
گرد رخسارت بریزد؛طاقتت افزون شود

خواستی ازمن که غم را ازدلم بیرون کنم
من که باشم نزداستادم چراوچون کنم

آرزویت خوانم وبرصفحه دل حک کنم
ملحدی باشم اگر در آرزویت شک کنم

درد مهجوری وتنهایی به چهرت روشن است
ورد نایت ای شریک غم دعای جوشن است

تیر زهراگین دوران قلب مهجورم شکافت
هرزمان افکارمن برداردل افسانه بافت

آری آری مردمان رادل شده همچون حجر
نیست دیگر پادشاه مهر را تاجی به سر

گر دلت بشکست ای نازک دل خوش گفتگو
گو بر سنگ صبورت دردهایت موبه مو

دوست کیست؟!

دوست، تقدیر گریزناپذیر ما نیست برادر، خواهر، پسر خاله و دختر عمو نیست که آش کشک خاله باشد دوستی انتخاب است...
انتخابی دو طرفه که حد و مرز و نوع آن به وسیله همان دو نفری که این انتخاب را کرده اند تعریف می شود..
با دوستانمان میتوانیم از همه چیز حرف بزنیم و مهم تر آنکه می توانیم از هیچ چیز حرف نزنیم وسکوت کنیم با دوستانمان میتوانیم درد دل کنیم و مهم تر آنکه می شود درد دل هم نکرد و بدانیم که می داند از دوستانمان می توانیم پول قرض بگیریم و اگر مدتی بعد او پول خواست و نداشتیم با خیال راحت بگوییم نداریم و اگر مدتی بعدتر دوباره پول احتیاج داشتیم و او داشت دوباره قرض بگیریم......
با دوستانمان میتوانیم بگوییم: امشب بیا خونه ی ما دلم گرفته و اگر شبی دیگر زنگ زد و خواست به خانه مان بیاید و حوصله نداشتیم بگوییم: امشب نیا حوصله ندارم با دوستانمان می توانیم بخندیم می توانیم گریه کنیم می توانیم رستوران برویم و غذا بخوریم می توانیم بی غذا بمانیم و گرسنگی بکشیم.....
می توانیم شادی کنیم می توانیم غمگین شویم می توانیم دعوا کنیم می توانیم در عروسی خواهر و برادرش لباس های خوبمان را بپوشیم و فکر کنیم عروسی خواهر و برادر خودمان است.......
اگر عزیزی از عزیزان دوستانمان مرد لباس سیاه بپوشیم و خودمان را صاحب عزا بدانیم با دوستانمان میتوانیم قدم بزنیم می توانیم نصف شب زنگ بزنیم و بگوییم: پاشو بیا اینجا و اگر دوستمان پرسید چی شده؟ بگوییم: حرف نزن فقط بیا و وقتی دوستمان بی هیچ حرفی آمد خیالمان راحت باشد که در این دنیا تنها نیستیم ......
با دوستانمان می توانیم حرف نزنیم کاری نکنیم جایی نرویم و فقط از اینکه هستند خوشحال و خوشبخت باشیم.

سروش صحت



از: کافی کتاب

از دیرباز آرزوی بشر دستیابی به منبعی از انرژی بوده که علاوه بر آنکه بتواند مدت مدیدی از آن استفاده کند، تولید پسماندهای خطرناک نیز در پی نداشته باشد. اکنون در هزاره سوم میلادی این آرزوی به ظاهر دست نیافتنی کم کم به واقعیت پیوسته است و بشر خود را آماده می سازد تا با ساخت اولین رآکتور گرما هسته ای (#همجوشی-هسته-ای) آرزوی دیرینه خود را یعنی تولید سوختی پاک و ارزان به نام هیدروژن با انرژی تولیدی سرشار و پسماندی بسیار پاک به نام هلیوم را به منصه ظهور رساند .
همان طور که می دانیم این #فناوری در برگیرنده بسیاری از علوم مهندسی و پایه است و منحصراً در اختیار تعداد کمی از کشورهای جهان است اهمیت کسب این فناوری موجب جهش علمی در همه زمینه های علمی و صنعتی در #کشورمان شده است.