حدس می زنم شبی مرا جواب می کنی

و قصر کوچک دل مرا خراب می کنی

سر قرار عاشقی همیشه دیر کرده ای

ولی برای رفتنت عجب شتاب می کنی

من از کنار پنجره تورا نگاه می کنم

وتو مرا به نام دیگری خطاب می کنی

چه ساده در ازای یک نگاه پاک وماندنی

هزار مرتبه مرا ز خجلت آب می کنی

به خاطر تو من همیشه با همه غریبه ام

تو کمتر از غریبه ای مراحساب می کنی

وکاش گفته بودی از همان نگاه اولت

که بعد من دوباره دوست انتخاب می کنی

آب راهش را می رود
تو و پروانه
راهتان را
من اما
راهم را نمی روم
تنها راه می روم
مثل همین خیابانی که با من آمده است
مثل همین قابی که
در آن گم می شوم
در کنار تو ... !